Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2002
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: TUĞBA ÇEKLİLER
Danışman: AYŞE FİLİBELİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Kentsel veya endüstriyel atıksular, doğrudan alıcı ortamlara deşarj edildiklerinde çevre üzerinde olumsuz etki yaratabilirler. Bu etkinin önlenmesi için atıksu arıtma tesisleri tasarlanmaktadır. Doğal olarak, bütün atıksular bir diğerine göre farklılık gösterir ve farklı arıtma yöntemleri gerektirir. Atıksu arıtımında, atıksu karakteristiğine ve istenilen çıkış suyu kalitesine bağlı olarak uygulanan üç tane temel arıtma yöntemi vardır. Bunlar ön arıtma, biyolojik arıtma ve kimyasal arıtmadır. Atıksu arıtımı suyun içindeki istenmeyen maddelerin uzaklaştırılmasını sağlar ama beraberinde bir yeni problem getirir. Bu problem ise çamurdur. Çeşitli arıtma kademelerinde oluşan farklı nitelikteki arıtma çamurlarının su verme özellikleri farklıdır. Arıtma tesisindeki su alma ünitelerinin verimli çalışmasını sağlamak, istenilen katı madde içeriğine ulaşabilmek uygun kimyasal madde ve optimum dozun belirlenmesi ile mümkündür. Buna şartlandırma denir. Bu çalışmanın gayesi arıtma çamurlarının su verme kapasitesinin incelenmesidir. Bu amaçla, İzmir Kentsel Atıksu Arıtma Tesisinin çeşitli kademelerinden alınan çamur numunelerine şartlandırma işlemi uygulanmıştır. Çamurun şartlandırılmasında Jar Testi yöntemi kullanılmıştır. Kimyasal şartlandıncı olarak demir, alüminyum ve kireç tuzlan gibi farklı inorganik kimyasal maddeler ve/veya polielektrolitler uygulanmıştır. Jar Testi yöntemi uygulanarak uygun kimyasal madde tipi ve dozu, belirlenmiştir. Jar Testi sonunda Buchner Hunisi Testi ile çamurun özgül filtre direnci belirlenmiştir. Buchner Hunisi Testi ile birlikte çamur numunelerinde Kapiler Emme Zamanı Testi (CST) ölçümleri de yapılmıştır.