Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Sahne Sanatları Ana Sanat Dalı (Konservatuvar), Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EMRE YALÇIN
Danışman: SEMİH ÇELENK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Antik Yunan'dan beri batıda, "neyin sanat olup, neyin olmadığı" sorularının cevabı, öncülüğünü çoğu zaman düşünürlerin yaptığı, tarihsel-toplumsal koşulların, sanatsal pratiklerin, kültürel yapıların ve kodların geliştirdiği normlar, teknik ölçütler, sistemler ya da politikalar etrafında şekillenen ontolojik bir çerçeveye, "bir sanat rejimine" dayanılarak verilmiştir. Özellikle 19. Yüzyılın sonunda baş gösteren tiyatroya dair "temsil krizi"nin 20.yüzyılın başında avangardlar ve 1960'lı yıllardan itibaren neo-avangardların üretimleri ile daha da derinleşmesi, 90'larla birlikte tiyatroya dair sanatsal bir rejim değişikliğini gündeme getirmiştir. Dramatik konvansiyonların tiyatro üzerinde kurduğu hegemonik yapının çözüldüğü yerde yükselen yeni rejim "postdramatik"tir. Bu çalışmada batılı tiyatroda dramatik rejimin düşüşü ve postdramatik rejimin yükselişi ile tiyatroda gerçekleşen değişim-dönüşümler Alman topluluk ve yönetmenler üzerinden incelenmektedir. Frank Castorf, Andreas Kriegenburg, René Pollesch, Thomas Ostermeier, Cristoph Marthaler ve Rimini Protokoll gibi isimler farklı tür- biçim özellikleri gösterip, farklı tiyatro yapma motivasyonlarına sahip olsalar da postdramatik rejimle gelen yeniliklerin taşıyıcısıdırlar.