Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2006
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖZNUR GİDER
Danışman: ALİ İHSAN YİTİK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZETRuhbanlık, yalnızlıkla karakterize edilen münzevi bir hayat formudur. Keşişlerise, dünyadan el-etek çekip yalnızlığa gömülen, kendisiyle münasebeti olan herkestentamamen soyutlanmış bir şekilde yaşayan insanlardır. İnziva hayatının ortaya çıkışındabir kişinin hayatını dini yaşantıya adama arzusu yatmaktadır. Münzevilik tanrıyaadanmış hayat tarzının en saf ve en kusursuz şekli olarak kabul edilebilir. Tanrıyaulaşma uğruna kendilerini çöllerin ıssızlığına terk ederek sofu bir hayat yaşayanmünzevilerin çoğu, yağmur sezonu boyunca bir yere sığınma ihtiyacı hissetmiştir.Ayrıca, bir keşişin tek başına yaşamasından doğabilecek tehlikeler sebebiyle birlikteyaşama ihtiyacı hasıl olmuş, bir öndere bağlanılarak münzevi kolonileri oluşturulmuş veaynı kurallara tabi olunarak bir tarikat hayatının bütün özellikleri (yoksulluk, çile,bekarlık, sessizlik v.s.) uygulanmaya çalışılmıştır.İnziva hayatı sürdüren insanların düzenli bir geliri olmadığı için halkınkendilerine sağladığı imkanlarla hayatlarını sürdürmeye çalışmışlardır. Münzeviler,yardımsever insanların kendilerine hediye ettiği tarla ve bahçelere sığınaklar yapmaksuretiyle manastır hayatının temelini atmışlardır. Münzevilerin gezici hayatı terk ederekdaha güvenli olan manastırlara yönelmesi ve bir takım insanların bizzat kendilerini yada çocuklarını buralara adamasıyla manastırlar daha da yayılmıştır. İlk manastırıyaklaşık olarak MS. 320 yıllarında Pachomius kurmuştur. Ayrıca o, manastırları gerçekbir dinsel örgüt haline getiren kişidir.Tarih sürecinde Budizm ve Hıristiyanlık'ta merkezi bir yer edinen manastırlarınbüyük çoğunluğu, aşağı yukarı aynı form ya da geleneklere sahiptir. Dolayısıylayukarıda ifade ettiğimiz benzer özellikler söz konusu her iki dinde de ortaktır.Budizm'de olduğu kadar Hıristiyanlıkta da önemli olan ruhbanlığın Hıristiyanlığa aitbir hayat tarzı olup olmadığı tartışıla gelmiştir. Fakat Hıristiyan ruhbanlığı, Batılılartarafından, Hıristiyan ilkeleri ışığında gelişen ve Hıristiyan toprağında olgunlaşan birbitki olarak görülmüştür.ANAHTAR KELİMELER : 1- Keşiş, 2- Münzevi, 3- Yalnızlık, 4- Manastır.iii