KRONİK BOYUN AĞRILI HASTALARDA İNSPİRATUAR KAS EĞİTİMİNİN POSTÜR VE AĞRI ÜZERİNE ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ ÇALIŞMA
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GAMZE YALÇINKAYA
Danışman: Yeşim Şengül
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmamız, kronik boyun ağrılı (KBA) kadınlarda konvansiyonel fizyoterapi programına ek olarak gerçekleştirilen inspiratuar kas eğitiminin (İKE) etkinliğinin incelenmesi amacıyla planlandı. Yirmi sekiz KBA'lı kadın hasta altı hafta boyunca fizyoterapi programı almak üzere çalışmaya dahil edildi. Kontrol grubuna (n=14) manuel terapi ve serviko-skapula-torasik kuvvetlendirme egzersizleri içeren konvansiyonel fizyoterapi programı uygulanırken, solunum grubuna (n=14) konvansiyonel fizyoterapiye ek olarak solunum kas eğitim cihazı ile İKE verildi. Sonuç ölçümlerimiz, boyun ağrısı (vizüel analog skala-VAS, ağrı basınç eşiği-ABE) ve boyun ağrısı ile ilişkili psikososyal karakteristikler (boyun ağrısına özgü yeti yitimi-BÖİ, kinezyofobi-TKÖ, depresyon-BDA), solunum kas kuvvetine ilişkin ölçümler (inspiratuar/ekspiratuar kas kuvveti-MİP ve MEP; diyafragmanın ultrasonografik ölçümleri-Tins, Teks, ΔT, KO) ve boyun ağrısına ilişkin biyomekanik değerlendirmeler (servikal ve torakal eklem hareket açıklıkları- EHA; kraniovertebral fleksiyon ve torakal kifoz açıları-KVF,TKA; boyun fleksör ve derin fleksör enduransı; servikal eklem repozisyon hatası-ERH) idi. Tüm ölçümler başlangıç ve tedavi sonrasında yapıldı. Her iki çalışma grubunda da VAS, ABE, ağrı ile ilişkili psikososyal karakteristikler, KVF ve TKA, servikal ve torakal EHA, MİP, boyun fleksör ve derin fleksör endurans testi sonuçları bakımından tedavi öncesine göre olumlu yönde gelişim bulundu (p<0.05). Bununla birlikte, solunum grubundaki TKÖ skoru (p=0.03), servikal fleksiyon yönündeki EHA (p=0.03), MİP-MEP (p=0.04; p=0.01) ve diyafragmatik kalınlıklar Tins, Teks (p=0.02; p=0.01), boyun fleksör enduransı (p=0.03) ve ERH (p=0.003) parametrelerindeki değişim kontrol grubundaki değişime göre istatistiksel olarak daha üstündü. Çalışmamız İKE'nin rutin fizyoterapi programına ek olarak kullanılabileceğini göstermiştir. Solunum egzersizlerinin KBA'daki potansiyel etkilerinin anlaşılabilmesi için daha geniş örneklem büyüklüğü ve daha uzun süreli takiple gerçekleştirilecek çalışmalara ihtiyaç vardır.