Çocuk ve adölesan yaş grubunda graves tanılı hastaların klinik özellikleri ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ALEV ALDEMİR SÖNMEZ
Danışman: AYHAN ABACI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Çocuk ve adölesan dönemde karşılaşılan hipertiroidinin en sık nedeni Graves hastalığıdır ve bu çağlardaki tiroid hastalıklarının %10 – 15 'ini oluşturur. Amaç: Bu çalışmada, kliniğimizde Graves hastalığı tanısıyla izlenen hastaların demografik, klinik, laboratuvar, tedavi (medikal, radyoaktif iyot, cerrahi) ve remisyon sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Endokrinoloji Bilim Dalı'nda 1999 – 2018 yılları arasında Graves hastalığı tanılı 44 hastanın dosya kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hastaların cinsiyeti, başvuru yakınmaları, tanı yaşları, ailede tiroid hastalığı öyküsü, başvurudaki fizik muayene, laboratuvar bulguları, görüntüleme incelemeleri, seçilen tedavi yöntemi ve tedavi yanıtları tanımlayıcı istatiksel yöntem kullanılarak incelendi. Hastalar, laboratuvar ve remisyon süreçlerine göre relaps gelişimi açısından risk gruplarına (düşük, orta ve yüksek) sınıflandırıldı. Bulgular: Çalışmaya, 44 hasta dahil edildi [35 'i (%79,5) kız, ortanca yaş değeri 13,2 yıl (9,2 – 15 yıl]. Çalışmaya dahil edilen hastaların %50'sinin kliniğimizde [Grup I; 17 'si (%77,3) kız, ortanca yaş 11 yıl (8,2 – 14,6 yıl)], %50 'sinin ise dış merkezde [Grup II; 18 'i (%81,8) kız, ortanca yaş değeri 13,8 yıl (12,1 – 15,6 yıl)] tanı aldıkları gözlendi. En sık başvuru şikayetleri çarpıntı 23 (%52,3), terleme 23 (%52,3), kilo kaybı 17 (%38,6), tremor 15 (%34) ve sinirlilik 13 (%29,5) idi. Tanı anındaki fizik muayenelerinde; 18 hastada (%40,9) guatr, yedisinde (%15,9) egzoftalmus, dokuzunda (%20,5) hipertansiyon, 19 'unda (%43,1) taşikardi bulguları mevcuttu. Hastaların, 23 'üne (%52,3) propiltiyourasil (PTU), 21 'ine (%47,7) metimazol (MTZ) başlandığı, klinik izlemde beş hastanın (%11,4) remisyona girdiği ve hastaların hiçbirinde relaps gelişmediği saptandı. Remisyona girmeyen hastaların ise 10 'una (%22,7) total tiroidektomi, dördüne (%9,1) radyoaktif iyot tedavisi uygulandığı gözlendi. Hastalar relaps gelişmesi açısından risk gruplarına ayrıldı ve 10 hasta (%35,7) düşük risk, 17 hasta (%60,7) orta risk, bir hasta (%3,6) yüksek risk grubunda değerlendirildi. Sonuç: Bu çalışma, çocukluk yaş grubunda graves tanısı alan hastalarda literatür verisi ile uyumlu olarak anti-tiroid tedavi ile ilişkili remisyon oranlarının düşük olduğunu, medikal tedavi ile ilişkili gözlenen komplikasyonların düşük ve geçici olması nedeni ile remisyon oranını artırılması amacıyla medikal tedaviye uyumlu hastalarda anti-tiroid tedavinin uzun süreli kullanılabileceğini, medikal tedaviye uyum sorunu olan ve remisyona girmeyen hastalarda alternatif tedavi seçeneklerinin tercih edilebileceğini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Anti-tiroid tedavi, Çocuklarda Graves hastalığı, Hipertiroidi