Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2004
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: GÜLBİN ERDEN
Danışman: AYŞE FİLİBELİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:IV ÖZET Nihai bertaraf öncesinde çamura uygulanan su alma işlemi, çamurun nihai bertaraf sahasına taşınma maliyetinin azaltılması, çamurun işlenebilirliğinin kolaylaştırılması, nihai bertaraf sahasında koku probleminin önlenmesi ve sızıntı suyu oluşumun azaltılması gibi pek çok avantaja sahiptir. Çamur şartlandırma işlemi; çamurun su Verme özelliklerini geliştirmek ve flokların sıvı fazdan ayrılması ile mekanik su alma işlemlerinde yüksek katı madde içeriğine sahip çamur elde etmek amacıyla uygulanan oldukça önemli bir prosestir. Bu çalışmanın başlıca amacı; şartlandırma işleminin arıtma tesisi çamurlarının su verme kapasitesi üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Çalışma kapsamında yapılan deneysel çalışmalar süresince İzmir Çiğli Atıksu Arıtma Tesisi'nden alman biyolojik çamurlar ile çalışılmıştır. Deneysel çalışmanın ilk bölümünde ham çamur özelliklerinin belirlenmesine yönelik olarak, toplam katı madde, organik madde, su muhtevası, pH, elektriksel iletkenlik, çamur hacim indeksi, santrifüjlenebilir çökebilirlik indeksi, kapiler emme süresi, özgül filtre direnci ve zeta potansiyeli gibi bazı parametreler belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde çamur örnekleri, su verme özellMerinin incelenmesi amacıyla farklı dozlardaki üç değişik katyonik polielektrolit (KWD- 3500, 5980 SB, and SNF 5980), noniyonik polielektrolit(KWD 20-LT) ve anyonik polielektrolit (KWD A-0055) kullanılarak şartlandınlmıştır. Şartlandırma işlemi Jar testi kullanılarak yapılmıştır ve Jar testi sonrasında her bir şatlandırma denemesi içinçamur üst suyu bulanıklığı ölçülmüş, çamur özellikleri ve çöken çamur hacimleri izlenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde yapılan deneysel çalışmalar farklı dozlar ve kimyasallar kullanılarak şartlandırılan çamur örneklerinin su verme kapasitelerinin değerlendirilmesine yönelik olarak yürütülmüştür. Buchner Hunisi ve Kapiler Emme Süresi Testleri optimum şartlandıncı madde ve dozunun belirlenmesinde temel parametreler olarak ele alınmıştır. Zeta potansiyeli ölçümleri ise partikül yüküne bağlı olarak optimum şartlandıncı doz aralığının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Santrifüj çökebilirlik indeksi parametresi de kimyasal olarak şartlandırılmış çamur örneklerinin santrifüjleme ile su alma proseslerindeki performanslarının belirlenmesi amacıyla kullanılmıştır.