Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHTEBER ÇOLAK
Danışman: NİLGÜN ÖZÇAKAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET BİRİNCİ BASAMAKTA ÇALIŞAN HEKİMLERE YÖNELİK ŞİDDETİN FARKLI BOYUTLARIYLA DEĞERLENDİRİLMESİ Dr.Muhteber ÇOLAK, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı, İnciraltı, İzmir Giriş: Dünyada ve ülkemizde çalışma yaşamında şiddetle ilgili araştırmalar yapılmaktadır. Sağlık işyerlerinde şiddetin diğer iş ortamlarından daha fazla olduğu ile ilgili veriler mevcuttur. Amaç: Araştırmamızda İzmir illinde birinci basamakta çalışan hekimlerin işyerinde şiddete uğrama sıklığı ve hekimlerin bu durumla ilgili düşüncelerini belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı tipteki araştırmaya İzmir İli merkez ilçelerinde görev yapan 303 aile hekimi dâhil edilmiştir. Araştırmada kullanılan anket formu sağlık çalışanlarının sosyodemografik özellikleriyle şiddetle ilgili düşüncelerini araştıran sorulardan oluşmaktadır. Verilerin analizinde SPSS 15.0 programı kullanılmış, p< 0.05 anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalamaları 48,05±6,11 olup çoğunluğu (%82) meslek hayatı boyunca şiddete uğradığını belirtmiştir. Son bir yılda şiddete uğrama durumu %56,4(n=171) olarak ifade edilmiştir. Şiddete uğradığını ifade eden katılımcılar en sık sözel şiddete(%77,6) uğradıklarını belirttiler. Şiddete uğradığında şikâyet etmeme nedeni çoğunlukla (%40,1) olayı önemsemediklerinden kaynaklanıyordu. Şiddetin yaşamı etkilemesiyle ilgili olarak %40,8 "mesleğimden soğudum" derken %30,3 "çalışma yaşamımı etkilemedi" cevabını verdi. Tüm katılımcılara "sizce şiddetin nedenleri nelerdir?" diye sorulduğunda çoğunlukla (%74,9) "eğitim sorunu" cevabı verildi. Şiddete başvuranlar arasında düşük gelirliler(%48,8) ve düşük eğitim düzeyi olanlarda (%54,1) şiddet davranışı daha fazla bulundu. "Şiddet olayları rapor edilmeli" diyenler yaş gruplarına göre incelendiğinde 40 yaş altı hekimlerin %90,3'ü "evet" derken bu oran 51 yaş üstü olan grupta %79,3 idi, aralarındaki fark anlamlı olarak değerlendirildi (p=0,045). Sonuç: Sağlık alanında birinci basamakta hekimlere yönelik şiddetin çok sık olduğu ancak az bildirildiği görülmektedir. Sözel şiddetin sıklığı fiziksel şiddetten daha fazladır. Şiddetin birçok nedeni belirtilmekle birlikte etkileri ortadadır. Toplumda sağlık hizmeti veren hekimlerin güvenli koşullarda çalışması ve oluşacak şiddet riskinin azaltılması için düzenlemeler yapılmalıdır.