Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 1999
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SERKAN ÖZAKBAŞ
Danışman: EGEMEN İDİMAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET: Multipl skleroz (MS), sıklıkla genç erişkinlik döneminde başlayan, patolojik olarak, santral sinir sisteminde (SSS) multipl beyaz cevher enflamasyonu, demyelinizasyonu ve glial skarlanma alanları ile karekterize kronik bir hastalıktır. Multipl sklerozun otoimmun bir hastalık olduğuna ilişkin güçlü kanıtlar vardır. Bu immun atakta hedefin, myelin ya da myelini yapmakta olan oligodendrositler olduğu düşünülmektedir. Myelinin enflamatuvar hasarı, sinir iletimini, dolayısıyla işlevlerini bozarak hastalığın semptomlarını ortaya çıkarmaktadır. Kimi klinik çalışmalarda interferon beta-lb'nin atak sıklığını azalttığı özürlülük gelişiminde yavaşlamaya neden olduğu ve manyetik rezonans görüntülemeyle saptanan aktivite ve lezyon artışı üzerine olumlu etkide bulunduğu bildirilmiştir. Bu çalışmada, kısa hastalık süresine sahip, son iki yılda 2 ya da daha çok atak geçirmiş, düşük EDSS puanına sahip 17 relapsing-remitting MS olgusuna (2 erkek ve 15 kadın) 9 ay boyunca 8 milyon ünite, günaşırı, subkutan interferon beta- lb verildi. Olgular, sağaltım öncesi ve sağaltımın 2, 4, 6 ve 9. aylarında klinik ve MRG ile değerlendirildi. Klinik değerlendirme EDSS temelinde yapıldı. Olguların ortalama yaşlan 32.29±5.45, ortalama hastalık süresi 2.44±0.61 yıl, ortalama EDSS puam 2.20±0.41, son iki yılda ortalama atak sıklığı 2.06±0.90, lezyonların sayısı ve sıklığına dayalı ortalama MRG puan 44.12 idi. EDSS puan sağaltımın dördüncü (p=0.0277), altıncı (p=0.0015) ve dokuzuncu aylarında (0.0015) anlamlı oranda düştü. MRG puanlan, sağaltımın dördüncü (p=0.0409), altıncı (p=0.0019) ve dokuzuncu aylarında (p=0.0007) anlamlı oranda düştü. Sağaltım boyunca ciddi bu yan etki gözlenmedi. Bu bulgularla interferon beta-lb'nin MS'te özürlülük ve MRG lezyonlarında azalmaya neden olabilceği sonucuna varıldı. 56