Farklı fiziksel aktivite düzeyine sahip tip II diabetli hastalarda fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk düzeyi ve kardiyovasküler risk faktörlerinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kardiyopulmoner Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HİLAL ÖZTÜRK GÖZLÜKLÜ
Danışman: NURSEN İLÇİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmanın amacı fiziksel aktivite düzeyleri açısından farklı düzeylerdeki Tip II diyabetli hastalarda; fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk düzeyi ve kardiyovasküler risk faktörlerini karşılaştırmaktır. Yöntem: Çalışmaya toplam 55 gönüllü Tip II Diyabetes Mellitus(DM) tanılı hasta katıldı. Hastalar Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketine (IPAQ) göre gruplandığında 24 hasta (% 43.63) düşük, 31 hasta (% 56.37) orta fiziksel aktivite düzeyine sahip iken yüksek fiziksel aktivite düzeyine sahip hiçbir hasta bulunmadı. Fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi ve yorgunluk düzeyi sırası ile 6-Dakika Yürüme Testi (DYT), Diyabet Yaşam Kalitesi Anketi (DQOL) ve Checklist Individual Strength (CIS) anketi ile değerlendirildi. Kardiyovasküler riskler; hemoglobin A1c seviyesi, açlık glukoz seviyesi, lipit profili, bel-kalça oranı ve Framingham Risk Skoru ile değerlendirildi. Bulgular: Grupların fonksiyonel kapasite değerlendirme sonuçları karşılaştırıldığında orta fiziksel aktivite grubunun yürüme mesafeleri (p:0.01) daha fazla, dispne (p:0.01) ve yorgunluk düzeyleri (p:0.00) ise daha düşüktü. Gruplar fiziksel aktivite düzeyi, yorgunluk ve yaşam kalitesi açısından karşılaştırıldığında iki grup arasında istatistiksel düzeyde anlamlı olarak farklılık vardı (p: 0.00). İki grup arasında kardiyovasküler risk faktörleri açısından istatistiksel olarak fark bulunmazken orta fiziksel aktivite grubunda, Framingham Risk Skoru'nun daha düşük olduğu saptandı (p: 0.01). Sonuçlar: Düşük fiziksel aktivite düzeyine sahip Tip II DM'li hastalarda fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk düzeyinin olumsuz olarak etkilendiği saptanmıştır. Tip II DM'li hastaların fizyoterapi ve rehabilitasyon programında, fiziksel aktivite düzeylerini arttırmaya yönelik yaklaşımlara yer verilmelidir ve günlük hayatta fiziksel olarak aktif olmaya teşvik edilmelidir. Anahtar Kelimeler: Tip II Diyabetes Mellitus, fiziksel aktivite, fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk, kardiyovasküler risk faktörleri