Sermaye şirketlerinde geçici hukuki korumalar (İhtiyati tedbirler)


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Hukuk Ana Bilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2004

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ZEHRA SANEM YILMAZ TÜTÜNCÜ

Danışman: MUHAMMET ÖZEKES

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Davadaki yargılama işlemleri ve taraflardan hangisinin haklı olduğu yönündeki tahkikat ve delil değerlendirilmesi, özellikle ülkemizde bir hayli zaman almakta ve yargılamanın devamı sırasında veya daha önce, ortaya çıkan değişik sebeplerden dolayı, yargılama ile ulaşılması îstenen sonuçtan uzaklaşılabilmekte veya sonucun elde edilmesi güçleşebilmektedir. Bu nedenden dolayı, yargılama sonucunun yargılamaya başlandığı sırada hatta daha önce güvence altına alınması ihtiyacı ortaya çıkabilir. Bu da ancak kesin hukuki koruma elde edilinceye kadar geçici hukuki koruma tedbirleri ile sağlanacaktır. Çalışmamızda, günümüz ticari hayatında sıklıkla karşılaşılan anonim ve limited şirketler mercek altına alınmıştır. Ticari hayatın temelini oluşturan sermaye şirketlerinde dava süresinin uzunluğu da dikkate alınarak aksaklıkların geçici olarak giderilebilmesi için, kanun koyucu tarafından gerek Türk Ticaret Kanunu'nda gerekse İcra ve İflas Kanunu'ndaki geçici hukuki korumalara ilişkin düzenlemeler inceleme konusu yapılmıştır. Bu çalışma esnasında, sermaye şirketlerinin önemli olan üç unsuru sermaye, pay sahipleri ve organlarından biri veya bir kaçında meydana gelen değişiklik veya aksaklık şirketin işleyişini de etkileyeceğinden bu üç unsura ilişkin geçici hukuki korumaların incelenmesine önem verilmiştir. Bu çalışmamızın ana teması ise, sermaye şirketlerinde düzenlenen geçici hukuki korumaların -icra iflas hukuku ile medeni usul hukukunda düzenlenen geçici hukuki korumalardan gerek nitelik, amaç ve yargılama prosedürü açısından farklılıklar taşıması gerekse kanun koyucu tarafından tek ve ortak bir başlık altında toplanmaması nedeniyle- tek bir çalışmada toplanabilmesi ve kanun koyucu tarafından farklı adlarla ve birbirini takip etmeyen maddeler içinde düzenlenmesinden doğan eksikliğin giderilebilmesidir. -v-