Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Sahne Sanatları Ana Sanat Dalı (Konservatuvar), Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZAFER ÖNCÜL
Danışman: SEMİH ÇELENK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Günümüzde oyunculuk eğitiminde kullanılan birçok yöntem mevcuttur. Stanislavski "sistem"iyle başlayan natüralist/gerçekçi oyunculuk yaklaşımı, 1930'lu yıllarda Lee Strasberg ile Amerika'da metot oyunculuğuna evrilmiştir. Bu tez çalışmasının odağa aldığı Eric Morris ise Stanislavski ve Starsberg'in çalışmalarından hareketle günümüz çağdaş natüralist oyunculuk yönteminin temellerini atmıştır. Çalışmanın giriş bölümünde, natüralist oyunculuğun yolculuğu araştırılmış, Antik Yunan döneminden 19.yy'da ortaya çıkan Stanislavski "sistem"ine kadar geçen tarihsel süreçteki natüralist/gerçekçi unsurlar saptanmıştır. İki alt başlıktan oluşan birinci bölümde öncelikle Stanislavski'nin oyunculuk sistemi incelenmiştir. Bu bölümde çalışmanın natüralist oyunculuğu odağa alması nedeniyle yönetmenin ilk dönem çalışmalarını kapsayan psikolojik eylemler yöntemi üzerinde durulmuştur. İkinci alt başlıkta ise Strasberg'in sistem oyunculuğundan yola çıkarak geliştirdiği metot oyunculuğu ve Stanislavski ile ayrıldığı noktalar incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde, ilk önce Eric Morris'in biyografisi incelenmiş, oyunculuk yönteminin gelişimini belirleyen öğeler saptanmıştır. Daha sonra, Morris'in oyunculuk yöntemini oluşturan OLMA, işçilik süreci ve nihai bilinçlilik aşamaları ayrıntılı olarak araştırılmıştır. Söz konusu aşamaları oluşturan alıştırmalardan önemli olanları seçilmiş ve detaylıca incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, natüralist oyunculuk üzerine genel bir kritik yapılmış, Eric Morris tekniğinin günümüz oyunculuk eğitiminde kullanılabilme ihtimali değerlendirilmiştir.