Melatonin´in mikroglial hücrelerde inflamazom aktivasyonu üzerine etkisi

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sinirbilimler Ana Bilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BURAK İBRAHİM ARIÖZ

Danışman: ŞERMİN GENÇ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Doğal bağışıklık sistemi vücuda giren patojenik mikropların hızlı bir şekilde tanınıp tayin edilmesinde görevlidir. Gerek membrana bağlı gerekse sitozolik reseptörler bu süreçte görev almaktadır. İnflamazom aktivasyonu klasik inflamatuar yanıtlardan farklıdır. Mikrobiyal ajanların yanı sıra metabolik stres ürünlerinin (ürik asit, ATP gibi) ve asbestos, silika gibi dışsal ajanların inflamazom aktivasyonuna neden olduğu bilinmektedir. İnflamazom aktivasyonu, inflamatuar yanıtların başlatılmasında rolü olan bir süreçtir. Aktivasyon hücreden IL-1β, IL-18 sitokinlerinin salınımı ve Kaspaz-1 aktivasyonu ile sonlanır. Buna bağlı olan inflamazom başlangıcı ise inflamatuar yanıtların harekete geçirmesi suretiyle piroptotik hücre ölümüne yol açar. Bu nedenle inflamazom aktivasyonunun baskılanması gereklidir. Melatonin (MEL) sitoprotektif ve aynı zamanda anti-inflamatuar bir moleküldür. Bu projede MEL'in N9 mikroglial hücre hattında inflamazom aktivasyonuna etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Projemizde N9 mikroglia hücrelerine LPS ve ATP verilerek inflamazom aktivasyonu sağlanmıştır. MEL'in inflamazom modelinde etkisi N9 mikroglial hücrelerde incelenmiştir. IL-1β, IL-18 ve Kaspaz-1 seviyeleri ELISA ve Western Blot yöntemleriyle; Hücre canlılığı WST-8 testi ile; Hücre toksisitesi LDH testiyle; Piroptotik ölüm PI boyamayla; Mitokondrial bütünlük ve süperoksit üretimi Mitosox ve JC-1 boyamayla; IL-1β, IL-18 ve NALP3 gen seviyelerindeki değişim rtPCR yöntemiyle bakıldı. Çalışmamızda, MEL, LPS ve ATP ile IL-1β, IL-18 ve NLRP3 için protein ve gen düzeyindeki artışı istatistiksel anlamlılıkla önlemiştir. LDH ve WST testleriyle MEL'in, LPS ve ATP ile artan inflamazom aktivasyonuyla oluşan hücre ölümü üzerinde istatistiksel olarak anlamlı azaltıcı etkisi saptandı. Bunlara ek olarak uyaran ile artan mitokondrial ROS ve mitokondrial bütünlük bozulması LPS+ ATP grubuna göre MEL verildikten sonra yine istatistiksel anlamlılıkla azaldığı gözlemlendi. Sonuçlarımız MEL'in N9 mikroglial hücrelerde NLRP3 inflamazom aktivasyonunu baskıladığını ortaya koymuştur. Bu çalışma MEL'in mikroglial hücrelerde inflamazom aktivasyonunu baskılaması üzerine etkili olduğu kanıtlayan ilk çalışmadır. Anahtar kelimeler: Melatonin, mikroglia, inflamazom, piroptoz, LPS, ATP