Türkiye'de anesteziyoloji ve reanimasyon uzmanlık eğitimi: Uzmanlık öğrencilerinin bakış açısı
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: LEVENT ONAT
Danışman: VOLKAN HANCI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada ülkemizdeki Anestezi ve Reanimasyon uzmanlık eğitimi alan Tıpta Uzmanlık Öğrencilerinin (TUÖ) bakış açısı ile, eğitim gördükleri kurumlarda mevcut bulunan donanım, uzmanlık eğitimi programı, uygulamaları, çalışma koşulları ve nöbet sistemlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Türkiye'deki Eğitim ve Araştırma Hastaneleri ve Üniversite Hastanelerinde, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Uzmanlık Öğrencilerine web bazlı anketin; bilgisayar ortamında e-mail ile gönderilmesi ile gerçekleştirildi. Anket formu; demografik özellikler, kişisel memnuniyet, kurumdan ve eğitimden memnuniyet, uzmanlıkla ilgili temel bilgi, gelecek ile ilgili kaygı ve motivasyonu sorgulayan 73 sorudan oluşmaktaydı. Bulgular: Bu çalışmaya %21.5'i Sağlık Bakanlığı Eğitim Araştırma hastaneleri'nde, %74.4'ü Üniversite hastaneleri'nde, %4.1'i ise afiliye hastaneler olmak üzere toplam 270 kişi katıldı. Katılımcıların %82.2'i alanını isteyerek seçtiğini bildirdi. Katılımcılar, Tıpta uzmanlaşmanın %66.7 oranında birinci basamak ve pratisyen hekimliğin doğru uygulanmadığı için gerekli olduğu belirtti. TUÖ'nin haftalık çalışma saatleri ortalama 91.69±36.69 bulundu. Ayda ortalama nöbet sayısı 7.49±1.99 idi. Katılımcıların %61.9 Tıpta Uzmanlık eğitimi için öngörülen beş yıllık süreyi uzun bulduğunu belirtti. Yoğun bakım eğitim süresi %71.1 oranında, Algoloji eğitim süresi ise %26.3 oranında yeterli olarak ifade edildi. İlk spinal blok ortalama 4.00±2.66 ayda, ilk epidural blok 7.88±2.47 ayda, ilk santral venöz kateter 4.60±3.37, ilk aksiller blok 5.43±3.35 ayda ve ilk trakeostominin de 6.67±1.15 yapıldığı bulundu. Kurumda ön planda hizmet verildiğini belirtenlerin oranı %57.0, asistan temsilcisi bulunma oranı %63.7, bir uzmanlık derneğine üye olma oranı %11.9 bulundu. Sonuç: Bu çalışma sonuçlarına göre, asistanlarının sayısının yetersiz olduğu saptanırken; iş yükünün ağır olduğu, çalışma sürelerinin uzun olduğu, nöbet sayılarının yüksek olmasına karşın nöbet sonrası izin kullanılamadığı tespit edildi. Olumsuzluklar ve asistanların memnuniyetsizliği yüksek olmasına rağmen katılımcıların çoğunun bölümlerini isteyerek seçtikleri ve bir şans daha verilse yine branşlarını tercih edecekleri belirlendi. Katılımcıların çalıştıkları kurumlarda; eğitim ve araştırmanın ön planda tutulması yerine hizmete öncelik verildiğini ve eğiticilerin de artan hizmet yükü sebebiyle asistanlar açısından daha az ulaşılır konuma geldiğini düşündükleri öğrenildi. Pek çok sorunla karşı karşıya kalan asistan hekimlerin çoğunun asistan temsilcilerinin olmadığı, meslek örgütleri ile asistanlar arasında sağlıklı ve sürekli bir iletişim kurulamadığı, uzmanlık derneklerinin ve Tabip Odaları'nın asistanlara ulaşmada yetersiz kaldığı tespit edildi. Anahtar Kelimeler: Anestezi, anesteziyolog, eğitim, asistan