Curcumin ve hidroksiürea' nın gen düzenleyici ve anti-anjiyogenik etkilerinin meme kanseri hücre hattında araştırılması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLER GÜL
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Yasemin Soysal
Eş Danışman: Harun Muayad Said
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Anjiyogenez, lokal tümör büyümesini etkileyerek meme kanserinin metastazı ve gelişiminde önemli rol oynar. Toksik olmayan ve kemo-direnç göstermeyen anjiyogenezi inhibe eden ajanların geliştirilmesi önem taşımaktadır. Çalışmamızda MCF-7 ve MDA-MB-231 meme kanseri hücre hatları ile MCF-10A normal meme hücre hattında curcumin, bevacizumab ve hidroksiürenin tek başlarına ve kombine kullanımlarında anti anjiyogenik etkinliklerini değerlendirmeyi amaçladık. Curcumin, hidroksiüre ve bevacizumab'ın hücre canlılığı üzerinde zamana ve doza bağlı etkisini araştırmak için Curcumin, 40 μM ve 50 μM; bevacizumab 250 μg/mL ve 350 μg/mL; hidroksiüre 1 mM ve 3mM konsantrasyonlarında 24, 48 ve 72 saat inkübasyon sürelerinde MDA- MB-231, MCF-7 ve MCF-10A hücre hatlarında denendi. Sitotoksik etki WST-1 testi ile ölçüldü. 72 saat inkübasyon sonunda graphpad prism programı ile curcumin, bevacizumab ve hidroksiürenin IC50 değerleri hesaplandı. İlaç kombinasyonlarındaki sinerji ve kombinasyon indeks (CI) CalcuSyn yazılımıyla hesaplandı. Hücrelere uygulanan ajanların hücre migrasyonu üzerindeki etkisi Scratch Assay uygulamasıyla değerlendirildi. Hem sinerjistik etki hem de <%50 migrasyon değeri gösteren kombinasyon grupları seçildi. Bu grupların HIF-1α, VEGF, EPO ve C-RAF gen ekspresyonlarını değerlendirmek için Real time PCR yöntemi, protein ekpresyonlarını değerlendirmek için western blot analizi kullanıldı. Ayrıca kaspaz-9 protein ekspresyonu ile kullanılan ajanların apoptotik etkisi gösterildi. Curcuminin MCF-7, MDA-MB-231 ve MCF-10A hücreleri için IC50 değerleri sırasıyla 46.96, 53,56 ve 39.4 μM; bevacizumabın IC50 değerleri sırasıyla 232.8, 335.7 ve 380.5 μg/mL; hidroksiürenin IC50 değerleri sırasıyla 0.36, 1.22 ve 1.22 mM olarak tespit edildi. Curcumin, bevacizumab ve hidroksiürenin ikişer farklı dozları MCF-7 ve MDA-MB-231 hücrelerinde 48. ve 72 saatte etkin sitotoksisite gösterirken MCF-10A hücreleri canlılık oranları anlamlı düşüş gösterdi. Migrasyon deneyinde MCF-7 ve MDA-MB-231 hücrelerinde madde uygulanan gruplardaki aralık kontrole göre geç kapanırken MCF-10A hücreleri 12.saatte tam kapanma gösterdi. HIF-1α, VEGF, EPO ve C-Raf gen ekspresyonu analizlerinde MCF-7 ve MDA-MB-231 hücrelerinde en etkin down-regülasyon, MCF-10A hücresinde en etkin up regülasyonun olduğu IC50 ve kombinasyon harici gruplar curcumin 40 μM ve hidroksiüre 2 mM doz grupları olarak tespit edildi. Real time analizlerinin western blot analizleri ile paralellik gösterdiği belirlendi.