Haıry cell lösemi olgularında b-raf mutasyonlarının araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AYBÜKE OLGUN
Danışman: MEHMET ALİ ÖZCAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Hairy cell lösemi lösemilerin %2-3'ünü oluşturan; dalak, kemik iliği ve karaciğerin lösemik infiltrasyonuyla seyreden kronik lenfoproliferatif bir bozukluktur. B-RAF hücre proliferasyonu ile ilişkili Mitojen Aktive Protein Kinaz yolağının önemli bir bileşeni olup, kanserlerde sık mutasyona uğrayan bir protein kinazdır. V600E en sık görülen B-RAF mutasyonudur. Hairy cell lösemi hastalarında yakın geçmişte yüksek oranda B-RAFV600E mutasyonu gösterilmiştir. Çalışmamızda HCL hastalarında B-RAFV600E ve B-RAF kodon 464-469 mutasyonlarının araştırılması ve klinik parametrelerle karşılaştırılması amaçlanmıştır. YÖNTEM: Araştırmamıza Ocak 2000-Aralık 2013 tarihleri arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Hematoloji Polikliniği'nde takip edilmiş 13 HCL hastası dahil edildi. Olguların demografik ve klinik verileri elde edildi. B-RAF mutasyonları pyrosekans temelli moleküler metodlarla değerlendirildi. BULGULAR: B-RAFV600E mutasyonu 10(%76,9) hastada pozitif bulundu. Bir hastada B-RAFG464E, bir hastada B-RAFG466E, bir hastada B-RAFG469E mutasyonu saptandı. İki hastada her iki mutasyon pozitifti. Bu hastaların klinik özelliklerine bakıldığında, diğer hastalara göre dikkat çekici bir farklılık görülmedi. Lenfadenopati saptanan hastaların tümünde B-RAFV600E mutasyonu pozitifti (p=1.000) Tedavi yanıtları B-RAFV600E ve/veya B-RAF 464-469 kodon mutasyonları olan ve olmayan gruplarda benzerdi. SONUÇ: B-RAF hairy cell lösemide yüksek sıklıkta ve değişik tipte mutasyonlara maruz kalabilen bir gendir. Özellikle B-RAFV600E mutasyonunun hastalığın tanısını destekleyen bir test olarak, tanının tartışmalı olduğu olgularda veya diğer periferik B hücreli neoplazilerin ayırıcı tanısında kullanılabilir. Geleneksel tedavilere yanıt vermeyen hedef tedavilerin uygulanabileceği hastaları ayıracak bir belirteç olabilir.