Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SELAHADDİN AYDEMİR
Danışman: AHMET KARAKAŞLI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet: Giriş ve Amaç: Torakolomber bileşke kırıklarının kısa segment posterior segmental entrumentasyon ile tedavisinde kırık seviyesine uygulanan pedikül vidası biyomekanik ve klinik olarak stabiliteye önemli katkı sağlamaktadır. Kırık seviyesine uygulanan ideal vida boyutu hakkında ise literatürde net bir bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı torakolomber vertebra kırıklarının cerrahi tedavisinde uygulanan kısa segment posterior enstrumantasyonda kırık vertebraya yerleştirilen pedikül vida boyutunun biyomekanik açıdan stabiliteye etkisini değerlendirmektir.
Materyal ve Method: Çalışmada 21 adet taze koyun kadavra torakolomber omurgası kullanılmıştır. 21 kadavra rastgele seçilerek 3 gruba ayrıldı. L1 seviyesinde düşen kütle modeli ile deneysel instabil torakolomber kırık modeli oluşturulmuştur. Her numune T12-L2 seviyesi korunacak şekilde proksimalden ve distalden alçı ile potlanmıştır. 1. Grupta intermediate vidasız, 2. Grupta vertebra korpus uzunluğunun %50'sini geçmeyecek uzunlukta (20mm) intermediate vida, 3. Grupta ise vertebra korpus uzunluğunun %70'ini geçecek uzunlukta (30mm) intermediate vidalı kısa segment posterior segmental enstrumentasyon uygulanmıştır. Fikse edilen her bir numuneye elektromekanik aküatör ile (10 kN AG-X; Shimadzu, Kyoto, Japan) aksiyel nötral yüklenme, fleksiyon/ekstansiyon, lateral bending ve aksiyel rotasyon testi uygulanmış ve uzama miktarları kaydedilmiştir. Verilerin dağılımını değerlendirmek için Shapiro-Wilk testi; bağımsız gruplarda Kruskal Wallis testi ve Mann Whitney U testi; bağımlı gruplarda Wilcoxon İşaretli Sıra testi kullanılmıştır.
Bulgular: Stabil olmayan patlama kırıklarından sonra L1'e vida yerleştirilmesinin, sistemin stabilitesini geleneksel kısa segment posterior enstrumantasyon tekniğine kıyasla aksiyel yüklenme, fleksiyon/ekstansiyon, lateral bending ve aksiyel rotasyon yönlerinde anlamlı derecede iyileştirdiği görüldü. L1'e eklenen kısa veya uzun pedikül vidasının kısa segment posterior enstrumante iki sistem arasında ise aksiyel yüklenme, fleksiyon/ekstansiyon, lateral bending ve aksiyel rotasyon yönlerinde ise istatistiksel açıdan anlamlı derecede bir fark gözlenmedi (G1