Aile hekimlerinin çocuk ihmali ve istismarı vakalarına yaklaşımları ve bildirme durumları

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MELİKE ESKİCİ

Danışman: NİLGÜN ÖZÇAKAR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş: Çocuk İhmali ve İstismarı (Ç.İ.V.İ.), sık karşılaşılan bir durumdur ve hekimler tarafından tanınması, bildirilmesi, gerekli yasal süreçlerin, uygun tedavinin başlatılması konusunda zorluklar yaşanmaktadır. Birinci basamak hekimleri özel konumları nedeniyle durumu erken dönemde saptayarak konunun önemsenmesini sağlayabilirler. Amaç: Bu çalışma, birinci basamak hekimlerinin konuya ilişkin bilgi, deneyim ve yaklaşımlarını belirlemek amacı ile yapılmıştır. Genel bilgilerin sonundaki amaç ile aynı mı? Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı türdeki araştırmamızda kısa sosyodemografik özellikleri sorgulayan anket formu ve yazılı olgu örnekleri kullanılmıştır. İzmir ili evreninden rastgele belirlenen altı ilçedeki Aile Sağlığı Merkez (ASM)'lerinde çalışan 300 hekime ulaşılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 15.0 programı kullanılmış, p< 0.05 anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Hekimlerin yaş ortalamaları 47,06±6,65 idi. İstismar türlerini doğru bilme oranları %42,0(n=126) idi. Hekimlerin %83,0'ü(n=249) fiziksel istismara uğrayan hastasını bildireceğini, %81,0'i (n=243) cinsel istismara uğradığını düşündüğü hastasını adli tıp, psikiyatri veya cerrahiye yönlendireceğini belirti. Hekimlerin %82'si (n=246) konuyla ilgili mezuniyet sonrası eğitim almamış, %57,7'si (n=173) Ç.İ.V.İ. ile karşılaşmamıştı. Çocuğu olanların, uzman hekimlerin ihmal ve istismarı tanımaları, kadınların fiziksel istismar bildirim düzeyleri, hekimlik yılı yüksek olanların ve Ç.İ.V.İ. ile karşılaşan hekimlerin cinsel istismar vakasında multidisipliner çalışmayı düşünmesi, Ç.İ.V.İ. ile karşılaşan hekimlerin ve mezuniyet sonrası eğitim alanların savcılığa bildirme düzeyleri yüksekti (p<0,05). Sonuç: Hekimlerin Ç.İ.V.İ. olgularını tanıma düzeyleri yüksek, farkındalık düzeyleri düşüktür. İstismar türleri arasındaki farkı bilmemektedirler. Olguları bildirecekleri kurum konusunda ortak fikirleri bulunmamaktadır. Hekimlerin Ç.İ.V.İ tanı ve tedavisinde multidisipliner çalışma içine girilmesi gerektiği konusunda bilgi eksikliği mevcuttur. Anahtar kelimeler: aile hekimliği, çocuk ihmali ve istismarı, yaklaşım ve bildirim durumları