Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji Kliniği'nde tirozin kinaz inhibitörü uygulanan kronik miyeloid lösemi hastalarının klinik, demografik ve yanıt özelliklerinin geriye dönük olarak değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2015

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AYŞEGÜL KARAMAN

Danışman: İNCİ ALACACIOĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

GİRİŞ: Kronik Miyeloid Lösemi (KML) öncül hücrelerin anormal klonal çoğalması ile kendini gösteren bir kök hücre hastalığı olup, erişkin lösemilerinin % 15'ini oluşturur. KML tedavisinde 1998' de bir tirozin kinaz inhibitörü (TKİ) olan imatinib mesilatın kullanıma girmesi ile ölümcül bir hastalık olarak değerlendirilen hastalığının uzun dönem kronik fazda izlenmesi sağlanmıştır. KML hastalarında beklenen uzun sağ kalım süresi ve ömür boyu tedavi uygulanması nedeniyle tedavi maliyeti hasta yönetiminde göz önünde bulundurulmalı dirençli olgularda etkin tedavi değişikliği zamanında yapılması gerekmektedir. AMAÇ: TKİ ile tedavi altında olan KML hastalarımızda etkin tedavi değişikliği zamanında yapılıp yapılmadığı, tedavi yanıt oranları sağ kalım verilerinin güncel litearatür ile benzer olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Retrospektif dosya taraması yapılarak 88 KML hastası çalışmaya alınmıştır. KML tanısı ile tirozin kinaz inhibitorü tedavisi alan hastalarımızın demografik özellikleri, klinik seyirleri, tedavi yanıtları geriye dönük olarak değerlendirilmiştir. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen KML hastalarında Ortalama izlem süresi 5,5 yıl(67 ay) Tüm sağkalım oranı (OS)% 83 saptanmıştır. Sağkalım oranı imatinib yanıt oranlarının değerlendirildiği İRİS çalışmasına yakın ancak ELN (European LeukemiaNet) 2013 verilerine göre geride kalmaktadır. İkinci-üçüncü kuşak tirozin kinaz inhibitörleri(dasatinib, nilotinib, ponatinib) tedavilerine geçilen dirençli olgularda tedavi yanıt oranları güncel literatür ile benzer bulunmuştur. Çalışmamızda tanıdan itibaren İmatinib jenerik formulasyonlarını kullanan hastaların tedavi yanıt oranları İmatinib jenerik formulasyonlarını kullanmayan hastalar ile benzer saptanmıştır. SONUÇ: Tedavi maliyetleri göz önünde bulundurulduğunda imatinib jenerik ilaç formülasyonları KML hastalarında tedavi yanıt kaybına neden olmadıkları için tercih edilebilir. KML hastalarında sitogenetik ve moleküler izlemlere uyularak, zamanında ve hastanın ko-morbid durumlarını da gözeterek yapılan tedavi değişiklikleri ile literatürü destekler düzeyde uzun dönem sağ kalım ve hastalıksız sağkalım elde edilebilmektedir. ANAHTAR KELİMELER: kronik miyeloid lösemi, imatinib mesilat, dasatinib, nilotinib, ponatinib.