Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERT TATARCA
Danışman: BURAK FELEKOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Betonarme yapılar; trafik yükleri, sıcaklık değişimleri, rüzgârlar, deniz dalgaları, depremler gibi çeşitli tekrar eden yüklere maruz kalmaktadır. Bu yüklere maruz kalan yapının rijitliğinde sürekli bir azalma, bunun sonunda ise yorulma kaynaklı göçmeler meydana gelir. Geleneksel betonunun tekrarlı yükler altındaki performansının zayıf olduğu bilinmektedir ve bir çeşit takviye içermediği sürece dinamik yükler altında kullanılması tavsiye edilmez. Çeşitli liflerin betona dahil edilmesi; çatlama direnci, yorulma yüklerine karşı direnç, süneklik ve darbe direnci gibi betonun birçok özelliğini de geliştirmektedir. Buradan yola çıkılarak, son yıllarda çeşitli polimer lifler kullanılarak oluşturulan, Tasarlanmış Çimento Esaslı Kompozitler (ECC) geliştirilmiştir. Polimer lif olarak genellikle poli-etilen (PE), poli-vinil alkol (PVA), yüksek dayanımlı poli-propilen (HTPP) lifler kullanılarak üretilen bu kompozitlerin; çekme, eğilme ve kesme kuvvetleri altında yüksek düktilite ve tokluğu çoklu çatlak davranışıyla sağlanır. Söz konusu davranış, polimerik lifli kompozitlerin, tekrarlı yükler altındaki performansını da arttırmaktadır. Bu tez kapsamında %1,5 ve %2 oranlarında HTPP, PVA ve hem HTPP hem de PVA lif eşit oranda kullanılarak üretilen HİBRİT kompozitlerin tekrarlı yükler altındaki performansları incelenmiştir. Öncelikle çekme dayanımları bulunan bu kompozitler, ortalama çekme dayanımlarının %75, 85 ve 95'i olacak şekilde çekme gerilmesi kontrollü tekrarlı yüklemeye tabi tutulmuştur. Yapılan deneyler sonucunda, numunelerin "gerilme-birim şekil değiştirme" ve "gerilme-çevrim sayısı" eğrileri çizdirilmiştir. Tekrarlı yükler altındaki rijitlik değişimini belirlemek için her bir çevrime ait sekant modülü değerleri hesaplanmış ve optik el mikroskobu yardımıyla numuneler üzerindeki çatlak sayıları kaydedilmiştir. Elde edilen sonuçlarda yorulma performansları bakımından, bir yapının sahada karşılaşacağı şartlar düşünüldüğünde en yüksek çekme dayanımına ve bu dayanımda yapabildiği en yüksek çevrim sayısına %2 PVA lifli kompozitlerin ulaştığı görülmüştür.