Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MELİS MAMMACIOĞLU
Danışman: İNCİ ALACACIOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:GİRİŞ VE AMAÇ: Akut lösemiler hematopoietik prekürsör hücrelerin klonal proliferasyonuyla karakterize agresif malignitelerdir. Bir kısım ileri yaş AML hastaları yüksek doz kemoterapi rejimleri ve hematopoietik kök hücre nakline toksisite, yan etkiler ve komorbiditeleri nedeniyle aday olamamaktadırlar Bu olgularda düşük yoğunluklu rejimler, güncel tedavi ajanları kullanılarak öncelikli olarak yaşam kalitelerinin iyileştirilmesi hedeflenmektedir. Bu çalışmada ileri yaş olgularının tedavisinde kullanılan her iki modalitenin tedavi yanıtlarının ve sağkalım üzerindeki etkilerinin geriye dönük incelenmesi amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya 23.07.2011-15.08.2022 tarihleri arasında DEÜTF Hematoloji Bölümünde takip edilen 60 yaş ve üzeri AML tanılı hastalar alındı. Hastaların demografik, klinik, laboratuar ve görüntüleme verileri probel sisteminde , DEÜTF Tıbbi Biyoloji ve Genetik bölümü arşivinde tarandı. Sağkalım verileri Kasım 2022 itibari ile güncellendi. BULGULAR: Olguların %47.9'si kadın, %52.1 erkek olup medyan yaşı 70.5 (60-89) tu , Medyan 6.078 aylık izlem sonucunda olguların 20'si (%10.1) halen hayattaydı. Hastaların %49.6'sı yüksek yoğunluklu, %50.4'ü düşük yoğunluklu tedavi aldı.ELN 2022 risk sınıflandırılmasına göre iyi riskte %14.3, orta riskte %58, kötü riskte %27.7 hasta bulunmaktaydı. CR oranı %40.1 saptanırken, medyan 9.94 aylık izlemde %42.7 sinde nüks saptandı. Çalışmamızda ortalama OS 12.57 (±19,791) ay, ortalama EFS 10.9 ay (±19.00)dı. Çalışmamızda 1,3 ve 5 yıllık genel sağkalım oranları sırasıyla %29.6 , %7.2 ve %3.5 idi. Yüksek yoğunluklu olgularda 1,3 ve 5 yıllık sağkalım sırasıyla %43.3, %22.2, %12.3 iken düşük yoğunluklu alanlarda 1 yıllık sğkalım %43.3 bulundu 3 ve 5 yıllık sağkalım elde edilemedi. OS ve EFS ECOG-PS, HCT-CI skoru , WBC ve kreatinin düzeyleri, sitogenetik risk kategorileriyle, tedavi seçimi ve CR eldesiyle anlamlı ilişkili saptandı. SONUÇ: İleri yaş AML'de yüksek yoğunluklu tedavi, fit hastalarda sağkalımda üstündür ve bu tedavileri alabilecek hastaları belirleyebilmek önemlidir. Fit olmayan ve çoklu komorbiditeleri olan hastalar için düşük yoğunluklu tedaviler ve güncel ajanlar ile yaşam kalitesinin iyileştirlmesine çalışılabilir. ANAHTAR KELİMELER: AML, yaşlı AML, fit, unfit, tedavi