An empirical analysis of liberal doctrine as a development and political project
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: EROL TÜRKER TÜMER
Danışman: YEŞİM ÜÇDOĞRUK GÜREL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:1980'li yıllardan bu yana dünya ekonomisi neoliberal fikirler doğrultusunda şekillendirilmektedir. Buna paralel olarak son otuz yıllık süreçte ekonomik ve politik yapının liberalleşmesi ekonomik kalkınma politikalarında hakim strateji olarak ortaya çıkmıştır. Bugüne dek birçok ekonomist serbest piyasa ve demokrasiyi ekonomik gelişmeyi sağlamanın ön koşulları olarak düşünmüştür. Ancak birçok geri kalmış ülkenin zayıf ekonomik performansı neoliberal politikaları uygulamanın daha yüksek bir ekonomik gelişme seviyesine ulaşmak için yeterli olmadığı gerçeğini ortaya koymuştur. Buna bağlı olarak, günümüzde uygulanan liberal kalkınma stratejileri ve politikaları son zamanlarda yeniden gözden geçirilmeye başlanmıştır. Bu tartışmalara paralel olarak, bu tez liberal ekonomik politikaların ve kurumsal düzenlemelerin ekonomik kalkınma üzerindeki etkisini incelemiştir. 185 ülkenin 1995-2013 dönemi verileriyle yapılan analizler liberal politikaların liberal ekonomistlerin düşündüğü kadar faydalı olmadığını göstermiştir. Her ne kadar toplulaştırılmış verilerle yapılan analizler liberal kurumsal düzenlemelerle ekonomik kalkınma arasında pozitif bir ilişki olduğunu gösterse de, bölgesel verilerle elde edilen ampirik bulgular demokrasi ve ekonomik serbestliğin bölgelerin çoğunun ekonomik kalkınma sürecinde önemli bir rol oynamadığını ortaya koymuştur. Hatta, bazı bölgelerde ekonomik ilerleme hızı ekonomik ve politik liberalizasyon sonucunda düşüşler yaşamıştır. Ayrıca, çalışma benzer politikaların bütün bölgelerde benzer ekonomik sonuçları doğurmadığını ve bunun da bölgeye özel faktörlerin kalkınmada oynadığı role işaret ettiğini göstermiştir. Genel olarak, bu bulgular bölgesel farklılıkları göz önüne almadan uygulanan genel geçer politikalara her zaman hızlı bir ekonomik kalkınmanın eşlik etmediğini ortaya koymaktadır. Dolayısıyla, bu tez, bir takım yaygın neoliberal politikaları uygulamaktansa, politika yapıcıların ve ekonomistlerin geri kalmış ülkelerde ve bölgelerde kalkınmayı destekleyebilmek için özel kalkınma stratejileri tasarlaması gerektiği sonucuna ulaşmıştır.