Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2015
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ESRA TEKİN
Danışman: ALİ NECATİ GÖKMEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Yoğun bakım hastalarında yetersiz beslenme yaygındır ve %40 gibi yüksek oranda morbidite ve mortalite ile ilişkilidir. Gastrik dismotilite gastrik boşalmanın gecikmesine neden olarak hastalarda kusma, aspirasyon ve ventilatör ilişkili pnömoni gibi komplikasyonlara sebep olabilmektedir. Günümüzdeki enteral beslenmeyle ilgili kılavuzlarda hangi GRV eşiğinin ve takip sıklığının ideal olduğu konusunda uzlaşı yoktur. Amaç: Bu çalışmanın amacı; enteral beslenme uygulanmakta olan yoğun bakım hastalarında, uygulanmakta olan 200 mL ve 400 mL gastrik rezidüel volüm eşiklerinin hedef kaloriye ulaşma hızı ve gastrointestinal intolerans üzerine etkilerinin saptanmasıdır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi girişimsel olmayan araştırmalar etik kurulunun onayı alındıktan sonra yürütülmeye başlanmıştır. DEÜTF Anesteziyoloji ve Reanimasyon Yoğun Bakım Ünitesinde üç günden fazla kalması beklenen ve nazogastrik beslenme sondasıyla enteral beslenme tedavisi başlanan 18 yaş üstü hastaların prospektif olarak rutin uygulama içinde gözlem verileri alınmıştır. Yoğun bakım ünitesinde enteral beslenme kararı verilen mekanik ventilasyon desteği altındaki hastalar ardışık olarak her grupta 28 hasta olacak şekilde 2 gruba ayrıldı. Grup I'de GRV 200 mL ve Grup II'de GRV 400 mL olarak alındı. Her iki grupta da 6 saatte bir ölçüm yapılarak artış hızı 10 mL saat-1 olacak şekilde 20 mL saat-1 hızda enteral beslenme başlandı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların cinsiyet, yaş, APACHE II skorları, VKİ dağılımları, yoğun bakım yatış süreleri, yatış nedenleri ve yandaş hastalıkları her iki grupta benzer dağılımdadır. Hastaların üç günlük izlem süresince GRV, kusma, diyare ve intolerans görülme sıklığı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Grup I'deki hastalar ortalama 26 saatte Grup II'deki hastalar ortalama 24 saatte hedef kaloriye ulaşmıştır ve iki grup arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır. Sonuç: GRV eşik değeri 200 mL olan grup ile GRV eşik değeri 400 mL olan grup arasında hedef kaloriye ulaşma süreleri açısından ve gastrik intolerans açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır. Bu nedenle hastaların izlemine GRV eşik değeri 400 mL olan protokolle devam edilmesi kararlaştırılmış ve yoğun bakım ünitesinde uygulanmaya başlanmıştır. Anahtar kelimeler: Enteral beslenme, yoğun bakım ünitesi, gastrik rezidüel volüme, intolerans