Türk Hukuku`nda bireysel emeklilik sistemi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2005

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NİHAN YARKENT

Danışman: HAKAN KESER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

ÖZET Tehlikelerin zararlarından korunma garantisi olarak tanımlanan sosyal güvenlik sisteminin, sosyal güvenlik ihtiyacının karşılanması ile ilgili üç temel fonksiyonu yerine getirmesi beklenmektedir. Bunlar, gelirin yeniden dağılımı, sigorta ve tasarruf fonksiyonlarıdır. Tek ayaldi bir kurumsal yapı üzerine inşa edilmiş sosyal güvenlik sistemlerinin, bu üç temel fonksiyonu birlikte gerçekleştirmesinin mümkün olamayacağı düşüncesi, çok ayaklı sosyal güvenlik sistemlerinin oluşturulmasını gündeme getirmiştir. Çok ayaklı bir sistemde birinci ayak; fertlere insan haysiyetine yaraşır bir asgari hayat seviyesini garanti etmeyi amaçlamaktadır. Zorunlu katılımın esas olduğu ikinci ayak, kamu veya özel sektör inisiyatifiyle oluşturulan, işyeri veya sektör bazlı, sigorta ve tasarruf fonksiyonlarını yerine getirmeye çalışmaktadır. Üçüncü ayak ise, gönüllü katılımın esas olduğu fon esasına göre çalışan kurumlardır. Burada amaç, daha yüksek bir hayat standardı temin ve devam ettirmektir. Günümüzde tüm sosyal güvenlik rejimleri kriz içine girmişlerdir. Nüfusun yaşlanması, enflasyon, işsizlik, sigortasız işçi çalıştırma eğilimi, gibi nedenler sosyal sigorta kurumlarını sıkıntıya sokmuştur. Emeklilik ödemeleri azaltılmakta, emeklilik yaşı yükseltilmektedir. Ülkelerde sosyal güvenlik sistemlerinin devletin garantisi altında işleyen tek ayaklı sistemi yetersiz kılmaktadır. Temel rejim korunmakla birlikte işçi ve işverenlerin katkılarıyla oluşturulan ikinci bir rejime de ihtiyaç duyulmaktadır. Dünyanın çeşitli ülkelerinde bireylerin çakşırken sahip oldukları hayat standartları emeklilik dönemlerinde devam ettirilmelerini sağlamak amacıyla oluşturulan bireysel emeklilik planları, çok ayaklı emeklilik sistemlerinin ikinci veya üçüncü ayağında yer almaya başlamıştır. Bireysel emeklilik, ikinci ve üçüncü ayakta yer alabilmektedir. Dünya genelinde yapılan reformlar paralelinde ülkemizdeki emeklilik sistemi çok ayaklı bir yapılanmaya girmiştir. Sistem 7 Nisan 2001'de yasallaşmış, Ekim 2003'te de üye kaydetmeye başlamıştır. Katılımcılara emeklilik döneminde ek gelirsağlamayı amaçlayan bireysel emeklilik sisteminin başarılı obuası; katılımcılar, emeklilik şirketleri, piyasalar ve devlet açısından çok önem taşımaktadır. vı