Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSA USLU
Danışman: LEVENT YILMAZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Kadınların siyasal alana dâhil olma çabasında, feminist ideoloji ve hareketler önemli bir yer tutmuştur.Bu durum XIX. yüzyılın sonu itibariyle;siyasal, sosyal, iktisadî ve fikrî alanlarda Osmanlı İmparatorluğu'ndaki kadınları da etkilenmiştir. Türkiye'de Cumhuriyet rejimine geçilmesiyle birlikte kadınların toplumsal alanda kapladığı alan genişlerken,modern dünya normları ile uyumlu yeni bir kadın imajı yaratılmıştır. Türkiye'de çok partili siyasal hayata geçiş ve takip eden dönemde kadınların temsil krizi siyasal alanın önemli problemlerinden olmuştur. Kadınların siyaset içerisindeki temsil krizini aşmak için ilk adım Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) tarafından, parti bünyesinde kadın kolları kurularak atılmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)içerisindeki kadın parlamenter sayısı dikkate alındığında günümüzde kadının siyasetteki temsil krizinin devam ettiği gözlemlenmektedir. Çalışma,demografik özellikleri çerçevesinde Türkiye nüfusu ile benzerlik arz eden ve son on yıllık periyodun yaklaşık üç yıllık bölümünde iki kadın bakan ile kadın politikaları üzerinde söz sahibi olan Denizli şehrinde siyasal partilerin kadın kolları yapılanmalarına odaklanmıştır.Bu bağlamda Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti), CHP, Milliyetçi Hareket Partisi(MHP), Halkların Demokratik Partisi (HDP) ve Saadet Partisi'nin (SP)kadın kollarının Türk siyasal yaşamı içerisinde Denizli örneğindeki konumunu sorgulamaktadır. Çalışmada, siyasal parti kadın kollarının genel anlamda siyasal partilerdeki kadının niceliksel temsil krizinin önüne geçtiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca siyasal partilerdeki erkek siyasetçilerin hedeflerine ulaşmak için kadın kollarını araçsallaştırdığı gözlemi çalışmanın bulguları arasında yer almıştır.Bu duruma ek olarak kadınlara yönelik politikaların üretilip, pratiğe dökülmesi sürecinde siyasal parti kadın kollarının işlevsiz kaldığı gözlenmiştir.