Comparing the Effectiveness of Contextualized and Definition-Based Vocabulary Instruction on Receptive Vocabulary Learning and Retention Skills of Preparatory Class University Students
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İngiliz Dili Eğitimi Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: MERVE GÜZEL
Danışman: AHMET ACAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yabancı veya ikinci bir dil öğrenme bağlamında, kelime dağarcığının önemi göz ardı edilemez. Kelime bilgisi, dil öğreniminin merkezinde yer alır ve hedef dilde yeterlilik kazanmak isteyen ve İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenen öğrenciler için sözcüksel yeterliliğe sahip olmak oldukça gereklidir. Öğrencilerin kelime bilgisini genişletmek ve akılda tutma becerilerini geliştirmek için çeşitli öğretim yöntemleri bulunmaktadır ve son zamanlarda, yabancı dil eğitiminde sözcük öğretiminin iki farklı şekline odaklanılmıştır. Bunlar bağlamsal ve tanıma dayalı kelime öğretim yöntemleridir. Bu yarı deneysel çalışmanın temel amacı, bağlamsal ve tanıma dayalı kelime öğretim yöntemlerinin etkinliği arasında önemli bir fark olup olmadığını araştırmaktır. Bu anlamda çalışmanın temel hedefi, bu iki öğretim yönteminin, Türkiye'nin batısında yer alan bir devlet üniversitesindeki hazırlık sınıfı öğrencilerinin pasif kelime öğrenme ve akılda tutma becerileri üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmaktır. Bu çalışmada nicel veriler, ön test, son test ve geciktirilmiş son test olarak kullanılan bir kelime başarı testi ile toplanmıştır. Bu kelime başarı testinin geçerlik ve güvenirliğini hesaplamak için 110 adet B1 (orta) seviyesindeki öğrenci ile pilot çalışma gerçekleştirilmiştir. Esas çalışma ise 2020-2021 akademik yılının güz döneminde, üniversitenin resmi uzaktan eğitim platformu üzerinde A2 (orta öncesi) seviyesindeki 60 öğrenciyle yürütülmüştür. Bunların 30'u deney grubunda, diğer 30'u ise kontrol grubunda yer almışlardır. Deneyden önce her iki gruba da kırk beş dakika süren ön test verilmiştir. Deney grubunun uygulama süreci, bağlamsal tahmin çalışması üzerine beş haftalık bir strateji eğitimi ile öğrencilerin bağlam yoluyla 45 hedef kelime öğrendikleri haftalık dört oturumdan oluşmuştur. Kontrol grubunun uygulama sürecinde ise strateji eğitimi yer almamıştır. Bu süreçte öğrenciler haftalık oturumlarda aynı hedef kelimeleri sayfa kenarında bulunan sözlükçedeki İngilizce tanımlar ve iki dilli sözlükler yardımıyla öğrenmişlerdir. Uygulama süreci tamamlandıktan sonra, ilerlemelerini ölçmek için tüm katılımcılara son test uygulanmıştır. Son olarak, son testten üç hafta sonra, öğrenme kalıcılığını ölçmek için geciktirilmiş son test verilmiştir. Genel sonuçlar, her iki grubun da hedef kelime bilgisini arttırdığını, ancak deney grubunun hem son test hem de geciktirilmiş son testte kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha fazla ilerleme kaydettiğini göstermiştir. Bu sonuçlara göre, bağlamsal kelime öğretimi yoluyla eğitim alan deney grubu, hedef kelimeleri hem öğrenme hem de akılda tutma konusunda daha başarılı olmuştur. Anahtar Kelimeler: Bağlamsal kelime öğretimi, bağlamsal tahmin çalışması, tanıma dayalı kelime öğretimi, sözlükçeler, hazırlık sınıfı üniversite öğrencileri.