Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2004
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NİHAN AKÇA
Danışman: ENİS ALPİN GÜNERİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Meniere hastalığı membranöz labirentin ataklar ile seyreden vertigo, başlangıçta pes frekansları tutan, ilerleyici ve dalgalanma gösteren sensörinöral işitme kaybı, tinnitus ve kulak dolgunluğu ile karakterize bir hastalığıdır. Meniere hastalığında, medikal tedaviye direnç gösteren vertigo olgularında kullanılan bir yöntem kimyasal vestibuler ablazyon olarak da isimlendirilen intratimpanik gentamisin uygulamasıdır. Bu uygulama hastanın ayaktan izlenebilmesi, vestibuler cerrahinin risklerini taşımamaması, vestibuler fonksiyonun tam veya parsiyel inhibisyonunu nıinimal risk ile sağlaması nedeniyle gün geçtikçe daha popüler olmaktadır. Yakın zamanda Meniere hastalığında timpanik kavite içine gentamisin uygulaması yöntemlerine dair çeşitli sonuçlardan bahsedilmiştir. Ancak ilacın etki ve yan etki profili oldukça değişkenlik gösterdiği için, vertigo kontrolü açısından en uygun süre ve doz aralığı hala bilinmemektedir. Gentamisin, etkilenen kulakta vestibuler ablazyon yaparak vertigo ataklarının şiddetini ve insidansını azaltmaktadır. Vestibül ve kokleadaki titrek tüylü hücreler üzerine toksik etkiyi; ikinci mesajcı oluşumunu engellemek, inositol trifosfat (ÎTP) mekanizmasını bozmak, hücre membranındaki Ca+ + iyonlarını mobilize etmek yoluyla yapmaktadır. Gentamisinin iç kulaktaki ototoksik etki mekanizmasında koyu hücrelerin harabiyetinin de rol oynadığı düşünülmektedir. Bu hücreler sakkül dışındaki tüm vestibuler organlarda mevcuttur ve endolenf üretiminden sorumlu oldukları bilinmektedir. Bu çalışmada, kobaylarda 26.7 mg/ml ve 30 mg/ml olmak üzere iki farklı konsantrasyonda ve ardışık olarak dört gün ve dört hafta boyunca haftada bir yapılan intiatimpanik gentamisin uygulamasının iç kulağa olan ototoksik etkileri beyin sapı işitsel uyarılmış potansiyelleri (BÎUP) ile değerlendirilmiştir. Gentamisin uygulaması sonrası işitme eşiği ortalamalanndaki artış incelendiğinde, tüm gruplarda koklear hasar oluştuğu görülmüştür. Ancak günlük ve haftalık uygulama açısından gruplar arasında istatistiksel anlamlı farklılık izlenmediği gibi, ayrı dozlarla yapılan uygulamalar sonrasında da istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Bu sonuç uygulamalarla hedeflenen vestibuler ototoksisitenin daha yüksek doz gentamisin kullanarak daha kısa sürede sağlanabileceğini 35gösterdiği gibi, uygulanan dozların birbirine yakın olması nedeniyle de ortaya çıkmış olabilir. Buna karşılık, aynı sürede verilen farklı konsantrasyonlar içinde, daha düşük olan dozun seçilmesinin koklear ototoksisiteden kaçınmak açısından daha güvenilir olabileceğini desteklemektedir. Koklear ototoksisite riskini azaltmak ve enjeksiyonlar arasında yakın takip yapılması açısından haftalık uygulama seçilebileceği gibi, hasta ve klinisyen açısından daha pratik ve hızlı olması nedeniyle günlük gentamisin uygulamasının da tercih edilebileceğini göstermektedir. 36