Tedarik zinciri yönetiminde insan kaynakları yönetimi uygulamalarının etkileri üzerine bir araştırma
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2007
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: YÜCEL BAY
Danışman: PINAR SÜRAL ÖZER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Tedarik zinciri yönetimi, birçok arastırmacı ve yazar tarafından isletmelerin kâr elde edebilmek ve pazarda ayakta kalabilmek amacıyla uygulamaya basladıkları önemli bir rekabet stratejisi olarak görülmektedir. Tedarik zinciri yönetimi, müsteriye sunulacak degerin stratejik ortaklıklar kurarak kazan-kazan anlayısı içinde birlikte üretildigi, tekrarlanan gayretlerin önlenerek toplam maliyetin düsürülmeye çalısıldıgı ve paydasların tüm tedarik zinciri için yarattıgı katma degerlerin getirilerinden faydalanmayı hedeflemektedir. Rekabet edemedigi takdirde basarısızlıga ugramanın kaçınılmaz oldugu düsünüldügünde, hem isletme dısındaki zincir üyelerinin hem de isletmenin kendi bünyesinde sahip oldugu yeteneklerin en etkin biçimde kullanılması isletmelerin ana hedefi olarak görülmektedir. sletmelerin sahip oldugu yeteneklerin basında ise insan kaynakları gelmektedir. Tedarik zinciri ortaklarının beklentilerini çalısanları ile karsılayacagını göz önünde tutan isletmeler, etkilesim içindeki tedarik zinciri yönetimi ve insan kaynakları yönetimi stratejileri arasındaki dengeyi dogru bir sekilde kurmak durumundadır. nsan kaynakları yönetimine iliskin uygulamaların, isletmeyi 2 basarıya götürecegi belirlenen tedarik zinciri stratejilerini desteklemesi gerekmektedir. Bu çalısmada insan kaynakları yönetimi uygulamalarının tedarik zinciri yönetimi üzerindeki etkileri incelenmis ve mobilya sektöründen bir isletmenin uyguladıgı tedarik zinciri yönetimini insan kaynakları uygulamaları ile ne oranda destekledigi arastırılmıstır. Anahtar Kelimeler: 1) Tedarik Zinciri Yönetimi, 2) nsan Kaynakları Yönetimi, 3) Örgüt Kültürü, 4) Stratejik Uyum