Çağdaş Sanatta Mekansal Soyutlama Pratikleri
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Sanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DİLARA ÖZÜÇELİK
Danışman: FAİK KARTELLİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çağdaş sanatta, konvansiyonel plastik sanat yöntemleri ile yeni medya uygulamaları iç içe geçmekte ve yeni yorumlar gerçekleştirmektedir. Dolayısıyla görsel sanatlar kitle iletişim ortamlarında farklı olanaklar kazanmaktadır. Bu bağlamda Avangard Sanat'ın açık etkileri mevcuttur. Çalışmanın amaçı; Heidegger'in sanat ontolojisi ve Gadamer'in hermenötik yöntemi bağlamında, günümüz sanatçılarının konumuz ile ilgili eğilim ve yapıtlarını örneklendirerek mekânsal soyutlama pratiğini tanımlamak ve çözümlemektedir. Birinci bölümde; soyutlamaya ihtiyaç duyulmasının sebebi araştırılmaktadır. Bu kapsamda Martin Heidegger'in 'Öz', Wilhelm Worringer'in 'Özdeşleyim', Albert Camus'nün 'Absürd', Jacques Derrida'nın 'Difference' kavramları irdelenmiştir. Mekânı algılama biçimini şekillendiren zaman, sanatlarda da mekân anlayışına değişiklikler getirmiştir. Bu gelişim sürecini daha iyi anlayabilmek için Martin Heidegger'in felsefesine başvurulmuş, ayrıca ortaya çıkan durumunun sebep-sonuç ilişkilerinin kurulabilmesi için de Gadamer'in hermenötik yöntemi kullanılmıştır. Bu bağlamda ikinci bölümde; soyutlama ve mekân ilişkisi Gordon Matta-Clark, Rachel Whiteread ve İlya Kabakov'un bazı eserlerinin incelenmesi suretiyle ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise teknolojinin; enformasyona, bilgi akışının sürekliliğine, görsel ve estetik deneyiminin artmasına, düşünce tarzına ve hayata bakış açısına etkisi incelenmiştir. Lev Manovich yeni medyanın bütün sanatsal anahtar yeniliklerinin Avangard'ta saklı olduğunu tespit etmiştir. Böylece, Gadamer'in bahsettiği geçmişin ve geleceğin diyalektiği ortaya çıkmıştır. Yeni mekân anlayışının araştırılması sırasında fiziksel, sosyal, mental ve siber uzamların birleşmesi olarak ele alınmıştır. Ayrıca bu yeni durumun etkilerinin sonuçları olarak Luciano Floridi'nin düşünceleri incelenmiştir. Yeni mekânın yarattığı psikolojik etkileri, özellikle eşzamanlılığı, Jorge Luis Borges ve Haruki Murakami örnekleri ile açıklanmaya çalışılmıştır. İlerleyen bölümlerde, günümüz sanatına dair TeamLab, ArsElectronica, Refik Anadol, Julie Mehretu ve diğer sanatçılardan bazı eserler incelenerek siber uzamın bu büyük etkisi ve siber ve konvansiyonel sanatların bitmeyen diyalektiği ortaya konmaktadır. Anahtar kelimeler: mekânsal soyutlama, Avangard, hermenötik, mekân, siber uzam.