Kastisin'in lipopolisakarit ile aktive edilen mikroglial hücrelerde tümör nekroz faktör-α uyarımlı protein-8 benzeri 2 ekspresyonu üzerine etkisinin incelenmesi

KEYVAN HEMMATVAND

Kastisin'in lipopolisakarit ile aktive edilen mikroglial hücrelerde tümör nekroz faktör-α uyarımlı protein-8 benzeri 2 ekspresyonu üzerine etkisinin incelenmesi

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: KEYVAN HEMMATVAND

Danışman: MEHTAP YÜKSEL EĞRİLMEZ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Mikroglialar, pek çok nörodejeneratif hastalığın patogenezinde rol oynayan yerel makrofaj hücreleridir. MSS'deki nöroinflamasyonun ilk belirtisi mikroglial aktivasyondur. Bu aktivasyon, proinflamatuvar sitokinlerin salınmasına ve oksidatif strese yol açarak nöronal hasarın başlamasına neden olur. TIPE2, aşırı immün yanıtı önlemede ve immün homeostazı korumada rol oynayan yakın zamanda tanımlanan TNFAIP8 ailesine ait bir proteindir. Yapılan çalışmalar, TIPE2'nin inflamatuvar yanıtlarda ve tümör oluşumunda önemli bir rol oynadığını ortaya koymuştur. TIPE2'nin AH, PH ve MG gibi nörodejeneratif hastalıkların patogenezinde de rolü olduğu belirlenmiştir. Kastisin, Vitex rotundifolia'dan elde edilen bir polimetoksiflavondur. Yapılan çalışmalar, kastisin'in anti-inflamatuvar ve antikanser etkileri olduğunu göstermiştir. Araştırmamızda, kastisin'in LPS ile aktive edilen N9 mikroglial hücrelerde TIPE2 ekspresyonu üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamızda N9 fare mikroglial hücreler kullanılmıştır. Kastisin'in mikroglial hücrelerde canlılığa etkisi WST-1 analizi ile incelenmiştir. Kastisin'in LPS ile aktive edilmiş N9 mikroglial hücrelerde TIPE2 mRNA ekspresyonuna etkisi qPCR, protein ekspresyonuna etkisi Western blot ile incelenmiştir. Kastisin'in LPS ile aktive edilmiş N9 mikroglial hücrelerde TNF-α sitokin salınımı üzerine etkisi ELISA ile belirlenmiştir. Çalışmamızda kastisin'in hücre canlılığına sitotoksik etki göstermeyen iki dozu (100 ve 500 nM) belirlenmiştir. LPS uygulaması N9 fare mikroglial hücrelerde TIPE2 mRNA düzeyini 3., 6. ve 24. saatlerde azaltmıştır. Kastisin 500 nM dozda 24. saatte LPS ile azalan TIPE2 mRNA ekspresyon düzeyini sadece LPS uygulanan gruba göre anlamlı olarak artırmıştır. LPS uygulaması N9 fare mikroglial hücrelerde TIPE2 protein ekspresyon düzeyini 2., 4., 8. ve 24. saatlerde azaltmıştır. Kastisin 500 nM dozda 24. saatte LPS ile azalan TIPE2 protein ekspresyon düzeyini sadece LPS uygulanan gruba göre anlamlı olarak artırmıştır. Kastisin 500 nM dozda LPS ile aktive olan N9 fare mikroglial hücrelerde 48. saatte artmış TNF-α sitokin düzeyini azaltıcı yönde etki göstermiştir ancak etki istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Elde ettiğimiz bulgular kastisin'in mikroglial hücrelerde LPS ile oluşturulan inflamatuvar modelde azalan TIPE2 mRNA ve protein ekspresyonlarını artırarak inflamasyonu azaltıcı etkisini gösteren ilk çalışmadır.