Medial unikompartmental diz protezi uygulanan hastalarda postoperatif radyolojik dizilimin klinik değerlendirmeler üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SELAHATTİN AĞCA
Danışman: MEHMET ERDURAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Gonartrozun ileri evrelerinde hastalar için en yüz güldürücü tedavi yöntemi günümüzde diz eklemi rekonstrüksiyonu ameliyatlarıdır. Bu aşamada eskiden popülaritesi daha az olan unikondiler diz protezi ameliyatı; daha teknolojik tasarımlar, uygun hasta seçim endikasyonları ve daha minimal invaziv tekniklerle sağlanan başarılarla günümüzde daha sık kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada medial UDP uygulanan hastaların radyolojik dizilim ve komponent pozisyonlarının orta dönem sonuçlar ve fonksiyonel kapasiteyle ilişkisinin incelenmesi amaçlandı. Olgular ve yöntem: Çalışmaya hastanemize 2016-2021 yılları arasında gonartroz nedeniyle medial unikondiler diz protezi uygulanan hastalar dahil edilmiştir. Dahil edilme kriterleri; Hastanenin programı olan probel ve hastanenin sectra uniview sitesinde kayıtlı 2016-2021 tarihleri arasında medial çimentolu Oxford faz 3 unikompartmantal diz protezi uygulanan ve yeterli radyolojik görüntülemesi olan hastalar. Dışlanma kriterleri: 2 yıldan az takip, tümör ve enfeksiyon olması, enflamatuar artrit tanılı hastalar, vefat eden hastalar, revizyon cerrahisi olan hastalar, kontrole gelmeyen ve radyolojik görüntüsü eksik olan hastalar. Çalışmada hastaların postoperatif dönemdeki radyografik ölçümleri üzerinde mekanik tibiofemoral açı, femoral ve tibial implantın koronal ve sagital düzlemdeki varus-valgus ve fleksiyon-ekstansiyon açılarının saptanması yapıldı, kontrole geliş zamanları not edildi. Kontrollerde hasta yaşı, cinsiyeti, vücut-kitle indeksi not edildi. HSS diz skorunun, eklem hareket açıklığının, VAS'ın ve EQ-5D-3L hayat kalite skorunun değerleri radyolojik ölçümlerle karşılaştırılarak ölçüldü. İstatistik analizler SPSS 26.0, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney ve Pearson korelasyon testi kullanılarak yapıldı. Çalışma için etik kurul onayı alınmıştır. Bulgular: Çalışmaya 45 hastanın 61 dizi dahil edildi. Hastaların takip süresi 2 ile 6 yıl arasındaydı (ort 3.8 yıl). Çalışmamızda radyolojik dizilimin ve komponent pozisyonunun HSS diz skoru ve VAS skoru üzerinde anlamlı istatistiksel farklılık göstermediği bulundu. Fonksiyonel kapasite ve eklem hareket açıklığı değerleri ile karşılaştırıldığında sagital planda tibial komponentin eğimi nötral değerlere yakın olan grubun skorları anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Çok merkezli bir çalışma olmaması ve hasta sayısının yüksek olmaması, kontrol aralıklarının düzenli olmaması çalışmanın sınırlılıklarıdır. Çıkarım: Bu çalışmada medial unikondiler diz protezi uygulanan hastalarda postoperatif radyolojik dizilim farklılıklarının klinik düzeyde ve fonksiyonel kapasite üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı ancak tibial komponentin sagital düzlemde nötral eğime yakın şekilde koyulmasının fonksiyonel kapasiteyi anlamlı düzeyde arttırdığı saptanmıştır. Not: Çalışmada değerlendirilen gonartroz hastaları medial kompartmanda osteoartrit nedeniyle tanı almışlardır.