Akut insan rekombinant relaksin (rhRLX) uygulamasının In-Vitro indüklenmiş diyabetik sıçan korpus kavernosumunun gevşeme yanıtlarına etkisi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SELİN ACAR

Danışman: Nergiz Durmuş Sütpideler

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Endojen bir peptit hormonu olan relaksin, doğrudan etkisiyle veya endotele bağımlı gevşeme yanıtlarını modüle ederek vasküler gevşeme sağlamaktadır. Bununla birlikte, penis dokusu üzerindeki in vitro etkisi henüz araştırılmamıştır. Bu çalışmada rekombinant insan relaksin-2'si olan serelaksin'in korpus kavernozum (KK) üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlandı. Serelaksinin KK üzerine direkt etkisi ve etki mekanizması, izole organ banyosuna serelaksinin tek başına, Nω-Nitro-L-arjinin metil ester (L-NAME) (10-4 M) veya wortmannin (10-6 M) varlığında kümülatif uygulanmasıyla (10-12-10-7 M) değerlendirildi. Serelaksinin (10-8 M) endotel aracılı yanıtlara etkisi ise 44 mM glukoz monohidrat + 120 μM metilglioksal (MGO) inkübasyonu ile oluşturulan in vitro hiperglisemi modelinde araştırıldı. Serelaksin ve dokunun spontan gevşemesi ile elde edilen maksimum gevşeme yanıtları (Emaks) arasında fark bulunmadı. L-NAME varlığında serelaksin ile elde edilen Emaks değerleri, tek başına serelaksin ile elde edilen Emaks değerlerine göre azalırken, wortmannin varlığında elde edilen Emaks değerleri değişmedi. Sıçan KK'sının in vitro hiperglisemik koşullarda 3 saat inkübasyonu sonucu, asetilkolin ve iloprost'un Emaks ve pD2 değerleri normoglisemik koşullara göre azaldı. Serelaksin ko-inkübasyonu ile, hiperglisemik ortamda azalmış olan asetilkolinin Emaks değeri daha da azaldı, ancak iloprost'un Emaks değeri anlamlı olarak değişmedi. Serelaksin ko-inkübasyonu ile, asetilkolin ve iloprostun pD2 değerleri değişmedi. Sonuçlarımız, in vitro serelaksin uygulamasının penis dokusunda gevşemeye neden olmadığını ve diyabeti taklit eden hiperglisemik koşullarda kısa süreli in vitro serelaksin tedavisinin, NO aracılı yanıtları kötüleştirerek endotele bağımlı yanıtları modüle ettiğini göstermektedir. Bu çalışmanın sonuçları, hemodinamik değişikliklerin etkisi olmaksızın relaksin ve penis dokusu arasındaki ilişkiye ve tedavi süresinin önemine dikkat çekmektedir. Serelaksin, tedavi süresine bağlı olarak değişik mekanizmalar aracılığıyla farklı etkiler oluşturabildiğinden, uzun dönem serelaksin uygulamasının penil dokudaki etkilerinin, in vivo diyabetik hayvan modellerinde yapılacak ileri çalışmalarla araştırılması gerekmektedir.