Proksimal humerus fraktürü sonrası hemiartroplasti uygulamasında radyolojik parametrelerin ve yağlı dejenerasyonun geç dönemde kliniğe etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2013
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ONUR GÜRSAN
Danışman: MUSTAFA HULİSİ ÖZKAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Kırık sonrası hemiartroplasti sonuçları ilgili olarak, ameliyat öncesi hastaya ait faktörler ve ameliyat sonrası rehabilitasyonla birlikte, proksimal humerusun anatomik restorasyonu da büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, proksimal humerus restorasyonu sonrasında, büyük tüberküldeki final yerleşimin ve rotator manşetteki yağlı dejenerasyon oranının radyolojik ölçümlerle ortaya konarak, klinikle ilişkilendirilmesi planlanmıştır. Yöntem: Kliniğimize 2002-2010 yılları arasında proksimal humerus kırığı nedeniyle başvuran ve akut dönemde hemiartroplasti uygulanan 131 hasta içerisinden omuz eklemine yönelik post-op aksiyel bilgisayarlı tomografi kesitleri bulunan 25 hasta çalışmaya dahil edildi. lateral humeral offset, lateral glenohumeral offset ve tüberkülum majus ile protezin en uç noktasyla arasındaki mesafe değerlendirildi. BT aksiyel kesitler kullanılarak, tüberkülum majus ve minus arasındaki mesafe, protezin retroversiyonu,aksiyel planda tuberkülum majus ve protez arasındaki mesafe ve manşetteki yağlı dejenerasyon oranları hesaplandı. Radyolojik ölçümler ile WORC, ASSES, DASH, Constant- Murley skorlama sistemleri arasındaki klinik ilşki ortaya kondu. Bulgular: Olguların 19'sı(%76) kadın, 6'sı(%24) erkekti. Yaş aralığı 52-84 olup, yaş ortalaması 68,2 olarak hesaplandı. Ortalama WORC, ASSES, DASH, Constant- Murley skorları sırasıyla 55, 70, 23, 66 olarak ölçüldü. Normal retroversiyonda, Constant-murley, ASSES, skorlamalarında daha yüksek değerler ve DASH indeksi daha düşük değerler görüldü. (p<0,05) Aksiyel BT kesitlerinde protez ile tüberkülum majus arasındaki mesafenin 0-5 mm olması daha yüksek klinik skorlar ortaya çıkardı (p<0,05) Evre 0 yağlı dejenerasyonu bulunan hastalarda daha iyi klinik sonuçlar elde edildi. (p<0,05) Sonuç: fraktür sonrası akut hemiartroplastide başarı multifaktöriyel olmakla birlikte, belirtilen ölçülerde tüberkülum majus rekonstrüksiyonun, daha iyi fonksiyonel sonuçlar ortaya çıkardığı göstgerildi Anahtar kelimeler: hemiartroplasti, tüberkülum majus, yağlı dejenerasyon