Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Mimarlık Bölümü, Türkiye
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Betül Ebrar Macit
Danışman: Gizem Izmir Tunahan
Özet:
Üniversite kütüphaneleri, uzun süreli
bilişsel faaliyetlerin gerçekleştiği ve kullanıcı deneyiminin mekânsal ve
çevresel koşullara yüksek derecede duyarlı olduğu kritik öğrenme ortamlarıdır.
Buna karşın, bu mekânlarda gözlemlenen kullanıcı memnuniyetsizliği ve dengesiz
mekânsal kullanım örüntüleri çoğunlukla kapasite, gürültü ve donatı gibi
sınırlı değişkenlerle açıklanmakta; kullanıcıların belirli alanları sistematik
olarak tercih etmemesi veya kaçınmasının altında yatan mekânsal ve çevresel
nedenler yeterince ortaya konulamamaktadır. Bu çalışma, kütüphane mekânlarında
kullanıcı memnuniyetsizliğini belirleyen mekânsal ve çevresel faktörleri
bütüncül bir yaklaşımla analiz etmeyi ve mevcut mekânsal analiz yöntemlerinin
bu durumu açıklamadaki sınırlılıklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Bu bağlamda, mekânsal organizasyonu analiz
etmede yaygın olarak kullanılan ancak büyük ölçüde iki boyutlu plan düzlemine
dayanan Space Syntax yaklaşımının, gün ışığı ve doğrudan güneş maruziyeti,
manzara ve görsel konfor gibi kullanıcı deneyimini doğrudan etkileyen üç
boyutlu çevresel faktörleri yeterince temsil edemediği ileri sürülmektedir.
Araştırma, bu sınırlılığı incelemek üzere Prof. Dr. Fuat Sezgin Merkez
Kütüphanesi’ni vaka alanı olarak seçmekte; farklı gün ışığı koşulları, değişken
mekânsal organizasyonlar ve çeşitlenen kullanıcı yoğunluklarına sahip oturma
bölgeleri içermesi nedeniyle bu yapı, mekânsal ve çevresel değişkenlerin
kullanıcı deneyimi üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak analiz etmek
için uygun bir test ortamı sunmaktadır.
Araştırma, mekânsal analiz, çevresel
performans modellemesi ve kullanıcı verilerinin entegrasyonuna dayalı karma
yöntem yaklaşımını benimsemektedir. Bu kapsamda, mekânsal konfigürasyon Space
Syntax analizi ile değerlendirilirken, çevresel koşullar parametrik modelleme
araçları (örneğin Grasshopper tabanlı simülasyonlar) aracılığıyla
sayısallaştırılmakta; kullanıcı davranışı ve memnuniyeti ise gözlemsel veriler
(kafa sayımı) ve anketler yoluyla analiz edilmektedir. Anketler, kullanıcıların
oturma alanlarına ilişkin algısal ve çevresel memnuniyet değerlendirmelerini
kapsamaktadır. Elde edilen veriler, farklı model senaryolarının
karşılaştırılması amacıyla istatistiksel analizler ile değerlendirilmektedir.
Çalışma iki aşamalı bir metodoloji
izlemektedir. İlk aşamada, Space Syntax’ın iki boyutlu mekânsal göstergeleri
ile kullanıcı davranışı arasındaki ilişki analiz edilmekte; bu analizler gün
ışığı, doğrudan güneş maruziyeti, pencereye uzaklık, görüş açısı ve manzara
görünürlüğü gibi üç boyutlu çevresel değişkenlerle birlikte değerlendirilerek
mevcut yaklaşımın açıklayıcılığı test edilmektedir. Bu kapsamda, üç boyutlu
çevresel değişkenlerin kullanıcı davranışını açıklamada iki boyutlu mekânsal
göstergelere kıyasla daha yüksek açıklayıcılık sunacağı öngörülmektedir.
İkinci aşamada ise bu sınırlılıkları aşmak amacıyla mekânsal ve çevresel verileri bütünleştiren Composite Environmental Comfort Index (CECI) geliştirilmesi önerilmektedir. CECI, mekânsal konfigürasyon (Syntax), gün ışığı ve doğrudan güneş maruziyeti (Light) ile görsel ilişki ve manzara (View) bileşenlerinden oluşmakta ve CECI = w₁(Syntax) + w₂(Light) + w₃(View) biçiminde tanımlanmaktadır. Modeldeki ağırlık katsayılarının, kullanıcı memnuniyeti ve mekânsal kullanım yoğunluğu verileri üzerinden gerçekleştirilecek istatistiksel analizlerle belirlenmesi öngörülmektedir. Bu doğrultuda, CECI modelinin, yalnızca mekânsal konfigürasyona dayanan modellere kıyasla kullanıcı yoğunluğu ve memnuniyetini daha yüksek doğrulukla açıklayacağı öngörülmektedir.
Çalışmada, yalnızca Space Syntax’a dayalı
model, mekânsal ve çevresel değişkenleri kısmen içeren model ve CECI tabanlı
bütünleşik model karşılaştırılarak her bir yaklaşımın kullanıcı
memnuniyetsizliğini ve mekânsal tercihleri açıklama performansı test edilecektir.
Bu kapsamda, yüksek mekânsal bütünleşme değerine sahip ancak düşük çevresel
kalite sunan alanların daha düşük kullanıcı tercihi göstereceği; buna karşılık
daha dengeli mekânsal ve çevresel koşullar sunan alanların daha yüksek
kullanıcı memnuniyeti ile ilişkili olacağı öngörülmektedir. Elde edilecek
bulguların, kullanıcı tercihleri ile mekânsal-çevresel koşullar arasındaki
ilişkileri nicel olarak ortaya koyması ve kütüphane mekânlarında kullanıcı
memnuniyetine ilişkin kanıta dayalı mekânsal çıkarımlar üretmesi
hedeflenmektedir.