Yoğun bakımda çalışan hemşirelerin deliryum ile ilgili görüşleri ve uygulamaları: Niteliksel çalışma
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ŞERİFE SARGIN APTİOĞLU
Danışman: Neslihan Günüşen
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu araştırma yoğun bakımda çalışan hemşirelerin deliryumla ilgili görüşlerini ve uygulamalarını açıklaştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırma kalitatif araştırma yöntemlerinden biri olan tanımlayıcı kalitatif tasarımdadır. Araştırma Türkiye'nin Bursa ilinde bir eğitim ve araştırma hastanesinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini kalp damar cerrahi yoğun bakım kliniğinde çalışan ve amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örneklem ile seçilen 20 hemşire oluşturmuştur. Veriler yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak toplanmış ve tematik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda dört tema ortaya çıkmıştır. Bu temalar deliryuma ilişkin algılar, deliryumu olan bireyin bakımı, deliryumu olan bireye bakım vermenin etkileri ve baş etme/ baş edememe dir. Araştırmaya katılan hemşirelerin çoğu deliryumlu bireye bakım vermeyi olumsuz algılamaktadır. Hemşirelerin deliryumu gözlem ve deneyimleri ile tanıdıkları, deliryumu daha çok hiperaktif bulguları ile fark ettikleri görülmüştür. Hemşireler genellikle deliryum geliştikten sonra müdahalelerde bulunmaktadırlar. Müdahalelerin çoğunluğu non-farmakolojik hemşirelik müdahaleleri olmakla beraber doktor orderı ile farmakolojik müdahalelerde de bulundukları anlaşılmıştır. Hemşireler bakım verirken çoğunlukla zorlayıcı duygular hissetmekte ve sıkıntı yaşamaktadırlar. Bazı hemşireler bu zor duygularla bakım vermekten kaçınma, nöbetin bitmesini bekleme gibi kaçınarak baş etmeye çalışırken bazı hemşireler sosyal destek arayarak aktif baş etme yöntemlerini kullanmaktadır. Cerrahi yoğun bakımın olağan iş yüküne eklenen deliryumlu hasta bakımı hemşirelerin iş yüklerini arttırmakta, bakımda zorlanmalarına ve zorlayıcı duygular yaşamalarına neden olmaktadır. Beklediği desteği bulamayan hemşireler baş etmekte zorlanmakta ve meslekten soğuma duyguları hissetmektedirler. Hemşirelerin deliryumlu hasta bakımında yaşadığı sorunların daha görünür olması için bilgilerini ve deneyimlerini meslektaşları, süpervizör hemşire ve hastane yönetimi ile paylaşacakları bir ortam oluşturulmalıdır. Bu konuya dikkat çekilmeli, hemşirelerin ihtiyaç duyduğu iş gücü ve eğitim desteği sağlanmalıdır.