Deneysel sıçan amitriptilin zehirlenme modelinde hipertonik sodyum klorürün kardiyovasküler toksisite üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2006
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DENİZ ORAY
Eş Danışman: GÜRKAN ERSOY, YEŞİM TUNÇOK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:X. ÖZET: AMAÇ Çalışmamızın amacı; deneysel olarak oluşturulan anestezi uygulanmış sıçan amitriptilin zehirlenme modelinde, değişen konsantrasyonlardaki hipertonik sodyum solüsyonlarının, kardiyovasküler toksik etkileri geri döndürebilirliğinin araştırılmasıdır. YÖNTEM Randomize kontrollü deneysel bir araştırma olan çalışmamızda; sıçanlar anestetize edildikten sonra kan basıncı ölçümü için, sol karotis arteri, ilaç infuzyonları için, sol eksternal juguler ve sol femoral venler polietilen kamille kanüle edildi. Ortalama arteriyel kan basıncı (OAB), kalp atım hızı (KAH) ve elektrokardiyografileri (EKG) bir veri değerlendirme sistemi ile kaydedildi. EKG'den QRS, QT intervalleri ölçümleri yapıldı. OAB'da % 45-50 oranında düşme sağlandığında amitriptilin infiizyonu kesilerek sıçanlar randomize olarak 4 gruba ayrıldılar. Kontrol grubuna 10 mL/kg %5 dekstroz, HTS gruplarına sırasıyla, 10 mL/kg % 2.5, 5 ve 7.5 HTS solüsyonları (her grupta n=8) infüzyon hızı 0.05 ml/kg/dk olacak şekilde 60 dk boyunca verildi. Yaşam süreleri kaydedildi. BULGULAR Tüm gruplarda başlangıç ve amitriptilin uygulaması sonrası ölçülen OAB, KAH, QRS ve QT süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı. %2.5, 5 ve %7.5 HTS infuzyonları, amitriptilin ile oluşan OAB düşüklüğünü istatistiksel olarak anlamlı derecede düzeltmedi. Kontrol grubu ile karşılaştırıldıklarında %2.5ve %5 HTS infuzyonları OAB'da istatistiksel olarak anlamlı farklılık oluşturmadı. Deney boyunca dekstroz infüzyonu KAH'nda istatistiksel olarak anlamlı değişiklik oluşturmadı. %2.5 HTS infüzyonunun 60. dk.'da KAH'da oluşturduğu azalma istatistiksel olarak anlamlı bulundu. %5 HTS infüzyonu, infüzyon başlangıcı ve lO.dk'da KAH'da istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturmadı. Deney boyunca kullanılan ilaçların amitriptilin sonrası oluşan QRS ve QT sürelerindeki uzama 57üzerinde olumlu etkisi saptanmadı. Çalışmamızda % 5 HTS verilen grupta 20. dk'dan sonra, % 7.5 HTS verilen grupta 10. dakikadan sonra deney grubundaki sıçanlar öldüğünden daha sonraki süreler için istatistiksel analiz yapılamadı. Bir saatlik yasanı hızı analizi kontrol gurubunda %62.5, %2.5 HTS grubunda %83.3, %5 HTS grubunda %16.7, %7.5 HTS grubunda ise %0'dı. Gruplar arası yaşara hızı analizinde % 7.5 HTS grubunda ortalama yasanı süresi en azdı (p=0.0002). SONUÇ Sıçan amitriptilin toksisite modelinde meydana gelen kardiyotoksik etkilerin HTS solüsyonları ile geri döndürülemediği ve bu solüsyonların amitriptilin zehirlenmesinde yaşam sürelerini uzatmadığı, HTS solüsyonunun konsantrasyon yüzdesinin artışı ile ortalama yaşam sürelerinde azalma olduğu bulundu. Hayvan modelleri, doz rejimleri, TSA dozları, monitörizasyon parametreleri ve kullanılan sodyum klorür dozlarının çalışmalarda faklı sonuçlar oluşturabilmesi göz önüne alınarak TSA toksisitesinde HTS'nun tedavi edici etkisi olup olmadığı ve etki mekanizmasının aydınlatılması için kontrollü deneysel çalışmalara gereksinim vardır.