Dijital hikaye temelli matematik öğretiminin ortaokul öğrencilerinin kavram öğrenmeleri üzerine etkileri
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BAHAR DİNÇER
Danışman: SÜHA YILMAZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu araştırmanın amacı, 6. sınıf matematik dersi "Tam Sayılar ve Cebirsel İfadeler" alt öğrenme alanlarında bağlam temelli öğrenme yaklaşımına göre oluşturulan dijital hikayelerle gerçekleştirilen matematik öğretiminin öğrencilerin, akademik başarılarına, matematik dersine yönelik tutum, güdülenme düzeyi, kavramsal öğrenme-örneklendirme düzeyleri ve dijital hikaye etkinliklerine yönelik görüşlerine etkisini araştırmaktır. Araştırma kapsamında nitel ve nicel verilerin bir arada kullanıldığı karma yöntem ve deney-kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubu 2017–2018 eğitim öğretim yılında İzmir İli'nde belirlenen MEB'e bağlı bir devlet ortaokulunun dört farklı şubesinde öğrenim gören 104 öğrenciden oluşmaktadır. Deney ve kontrol gruplarının belirlenmesinde öncelikle öğrencilerin 2017-2018 eğitim öğretim yılı I. dönem sonunda karnelerindeki matematik not ortalamaları temel alınmıştır. Grupların başarı puanları ortalaması arasındaki fark 0.05 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı olmadığı için 2 şube deney, 2 şube kontrol grubu olarak kabul edilmiştir. Deneysel işlem öncesinde ve sonrasında, her iki gruba da güvenirlik ve geçerlik analizleri yapılmış olan ön test ve son testler uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubu öğrencilerine "Başarı Testi (BT)", "Matematik Tutum Ölçeği (MTÖ)" ve "Güdülenme Ölçeği (GÖ)", "Kavramsal Anlama ve Örneklendirme Formu (KAÖF)" uygulanmış olup, "Dijital Hikaye Temelli Matematik Dersine Yönelik Öğrenci Görüş Formu (DHTMDÖGF)" sadece deney grubu öğrencilerine uygulanmıştır. Yapılan test ve ölçeklerden elde edilen ön test puan sonucuna göre iki sınıftaki öğrencilerin ortalama puanları arasında anlamlı bir fark olmadığı ve grupların denk olduğu tespit edilmiştir. Uygulama 8 haftalık bir süreçte gerçekleştirilmiştir. Çalışma süresince, deney grubu olarak seçilen şubelere bağlam temelli öğrenme yaklaşımına göre oluşturulan dijital hikayelerle gerçekleştirilen matematik öğretimi, kontrol grubu olarak seçilen şubelere ise Matematik ders kitabına dayalı geleneksel öğretim yapılmıştır. Araştırmada elde edilen nicel verilerin analizinde SPSS paket programından yararlanılmıştır. Nitel verilerin analizi ise betimsel analiz ile yapılmıştır. Nicel verilerin normal dağılım gösterip göstermediği betimsel istatistikler ve Kolmogorov Smirnov Testi ile kontrol edilmiş, bu sonuca göre normal dağılım özelliği gösteren verilerde parametrik analizler, normal dağılım özelliği göstermeyen verilerde ise parametrik olmayan analizler kullanılmıştır. Araştırmada; grupların matematik tutum ölçeği ve güdülenme ölçeği ön test ve son test puanları arasındaki ilişkiyi belirlemek için "ilişkisiz örneklem t-testi", uygulama sonrası her grubun gelişimini değerlendirmek için "ilişkili örneklem t-testi" kullanılmış ve elde edilen veriler p= 0,05 anlamlılık düzeyinde karşılaştırılmıştır. Normal dağılım özelliği göstermeyen verilerin analizinde ise Mann Whitney U , Wilcoxon test ve Spearman korelasyon testi kullanılmıştır. Verilerin analizi sonucunda deney grubu öğrencilerinin, kontrol grubundaki öğrencilere göre matematik tutum ölçeği, kavramsal anlama ve örneklendirme formu puan ortalamalarının daha yüksek çıktığı ve aradaki farkın anlamlı olduğu tespit edilmiş, akademik başarı ve güdülenme ölçeği puan ortalamaları arasındaki farkın ise istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir. Araştırmanın nitel boyutunda elde edilen verilerin betimsel analizleri sonucunda, deney grubunun bağlam temelli öğrenme yaklaşımına dayalı dijital hikayelerle işlenen matematik dersine yönelik olumlu görüşler belirttikleri saptanmıştır. Bağlam temelli öğrenme yaklaşımına göre oluşturulan dijital hikayelerle gerçekleştirilen matematik öğretiminin öğrencilerin matematiğe yönelik tutumlarına, kavramsal öğrenme ve örnekleme gelişimine olumlu katkı sağladığı sonucuna varılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda bağlam temelli öğrenme yaklaşımına göre oluşturulan dijital hikayelerle gerçekleştirilen matematik öğretimi üzerine önerilerde bulunulmuştur.