Hematolojik, klinik, morfolojik özellikleriyle myelodisplastik sendrom ve komorbidite indekslerinin prognozla ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEYNEP GÜLSÜM GÜÇ
Danışman: MEHMET ALİ ÖZCAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZETMDS'de sağkalım ve AML'ye dönüşümü öngördürebilecek IPSS, WPSS gibi pek çok skorlama sistemi geliştirilmiş ve bu sistemler genel olarak kemik iliği blast yüzdesi, karyotip ve sitopenilerin sayılarını temel almıştır. Hasta ilişkili kronik komorbid durumlar, zayıf performans durumu ve çeşitli anormal organ fonksiyonlarının da sağkalımı etkilemesi muhtemeldir. Bu yönde yapılan çeşitli çalışmalarda değişik skorlama sistemleri geliştirilmiş fakat bu sistemlerin farklı hasta topluluklarında geçerlilikleri net olarak ortaya konamamıştır. Amacımız kendi denovo MDS hasta havuzumuzda IPSS ve WPSS gibi hastalık ilişkili skorlamalar ile hastaya özgül Charlson Komorbidite İndeksleri (CCI) ve Hematopoietik Kök Hücre Transplantasyonuna Özgül Komorbidite İndeksi (HCT-CI) skorlamalarının sağkalıma etkilerini incelemekti.Çalışmaya merkezimiz tarafından 1990-2011 yılları arasında de novo MDS tanısı konmuş 200 hasta dahil edildi. Hastaların tanı anındaki demografik, klinik özellikleri ve komorbid hastalıkları not edildi. Mevcut verilerle hesaplanan IPSS, WPSS ve komorbidite indekslerinin (CCI ve HCT-CI) genel sağkalım (OS) ve lösemiye dönüşümsüz sağkalıma (LFS) olan etkileri analiz edildi.Çalışmaya dahil edilen 200 hastanın ortanca yaşı 70 (29-93); hastaların 80 (%40)'i kadın, 120 (%60)'si erkekti. Ortanca izlem süresi 18 ay (5-168) olan çalışmada 132 (%66) hastada ölüm gerçekleşti. Ortanca genel sağkalım 25 (18,1-31,9) ay, ortanca lösemi dönüşümsüz sağkalım ise 24 (16-31,1) aydı. Hastaların 33 (%16)'ünde ortanca 8 (1-88) ayda akut myeloid lösemiye dönüşüm gözlendi. Hastaların 78 (%39,2)'i düşük, 77 (%38,7)'si orta-1, 37 (%18,6)'si orta-2 ve 7 (%3,5)'i yüksek IPSS grubunda idi, yine hastaların 72 (%44,4)'si düşük, 37 (%22,8)'si orta ve 53 (%32,7)'ü yüksek WPSS grubunda idi. Hastaların 16 (%8)'sında CCI skoru 0, 66 (%33)'sında 1-2, 67 (%33,5)'sinde 3-4 ve 51 (% 25,5)'inde 5 ve 5'in üzerindeydi. HCT-CI skorları açısından değerlendirildiğinde hastaların 70 (%35)'i düşük, 89 (%44,5)'u orta ve 41 (%20,5)'i yüksek risk grubunda idi. IPSS ve WPSS risk skorları arttıkça medyan genel sağkalım ve lösemi dönüşümsüz sağkalım istatistiksel olarak anlamlı azalmakta idi. Komorbidite indeksleri açısından da benzer durum söz konusu idi ve CCI ve HCT-CI risk gruplarındaki ilerleme istatistiksel anlamlı olarak kısa sağkalım süreleri ile ilişkiliydi. Cox regresyon modellemelerinde komorbidite indekslerinin sağkalımı anlamlı öngördürücülüğü standart risk skorlamalarından (IPSS-WPSS) bağımsız olarak sürmekteydi.Çalışmamızın da ortaya koymuş olduğu veriler ışığında MDS hastalarının tanı anındaki komorbid durumları sağkalımı öngördürebilmektedir.