Enteral beta glukan'ın ratlarda oluşturulan deneysel kısa barsak modelinde intestinal adaptasyon ve anastomoz iyileşmesi üzerindeki etkisi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2005

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: HAMİS MEHMET ŞENER

Danışman: MEHMET ALİ KOÇDOR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

ÖZET ENTERAL p-GLUKAN'IN KATLARDA OLUŞTURULAN DENEYSEL KISA BARSAK MODELİNDE İNTESTİNAL ADAPTASYON VE ANASTOMOZ İYİLEŞMESİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ Dr. Hamiş Mehmet ŞENER DEÜTF Genel Cerrahi AD. İnciraltı - ÎZMİR Kısa barsak sendromu yaygın ince barsak rezeksiyonu sonrası görülen klinik bir tablodur. Kalan ince barsak bölümünde sindirim ve emilim işlemini kompanze etmeye yönelik gelişen olaylara intestinal adaptasyon adı verilmiştir. İnce barsak boy, çap ve kalınlığında artış, tüm intestinal tabakalarda hiperplazi ve/veya hipertrofi gelişmektedir. Intestinal adaptasyonun yetersiz kaldığı hastalar uzun süre total parenteral nutrisyona bağımlı yaşamak zorunda kalmaktadırlar. Bu durum hastanın sosyal yaşantısını kısıtladığı gibi yüksek tedavi maliyetlerine neden olmaktadır, intestinal adaptasyonu etkileyerek ince barsak emilim yüzeyini arttırmayı hedefleyen çok sayıda deneysel ve klinik çalışma yapılmıştır. Ancak, halen klinik kullanımda istenilen düzeye ulaşılamamıştır. P-glukan polisakkarit lif yapısında, intestinal immunmodülatör ve proliferatif etkinliği nedeniyle intestinal adaptasyonu ve yara iyileşmesini artırma potansiyeli bulunan bir bileşiktir. Bu çalışmanın amacı ratlarda masif ince barsak rezeksiyonu ve anastomoz yapılarak oluşturulan deneysel kısa barsak sendromu modelinde enteral p-glukan'ın intestinal adaptasyona ve anastomoz iyeleşmesine olan etkilerini araştırmaktır. Çalışmada 30 adet dişi wistar rat kullanıldı. Ratlar 3 eşit gruba ayrıldı (Sham, kontrol ve tedavi). Kontrol ve tedavi grubunda % 80 ince barsak rezeksiyonu uygulandı. Tedavi grubunda P-glukan 25 mg/gün orogastrik gavaj yöntemiyle enteral uygulandı. İki hafta sonunda ratlarsakrifıye edildi. Ağırlıkları, barsak uzunluğu, çapı, anastomoz patlama basıncı ve kan lenfosit düzeyleri değerlendirildi. Çalışma sonunda tedavi grubunda barsak uzunluklarının ve kan lenfosit düzeylerinin anlamlı olarak arttığı, çalışma sonu rat ağırlıklarının ve anastomoz patlama basınçlarının değişmediği gözlendi. Enteral p-glukan masif ince barsak rezeksiyonu sonrasında kalan barsaklan belirgin olarak uzattığı, bu etkinlikte lenfoproliferatif özelliğinin rol oynayabileceği sonucuna varıldı.