Deneysel astım fare modelinde rupatadinin akciğer histolojisi üzerine etkinliğinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2011
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUBA TUNCEL
Danışman: NEVİN UZUNER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Rupatadin yeni, non sedatif bir antihistaminiktir. Selektif H1 antagonisti etkisinin yanı sıra diğer antihistaminiklerden farklı olarak güçlü bir PAF inhibitörüdür. PAF alerjik hastalıklarda ve astımda önemli bir mediyatördür. Bu çalışmada amacımız, rupatadinin kronik astım fare modelinde akciğer histolojisi üzerine etkilerini incelemektir.Materyal-Metod: Çalışmada 35 adet BALB/c fare kullanıldı. Fareler yedişerli gruplara ayrıldı. Grup I (kontrol), Grup II, Grup III, Grup IV, Grup V. Çalışma gruplarındaki fareler, ovalbumin uygulanarak duyarlılaştırıldı. Kontrol grubundaki farelere aynı yol ve dozlarda %0,9 NaCl solusyonu uygulandı. Duyarlaştırmanın son haftasında beş gün boyunca Grup II'e %0,9 NaCl, Grup III'e 3mg/kg rupatadin, Grup IV'e 30 mg/kg rupatadin, Grup V'e 1 mg/kg deksametazon orogastrik yolla uygulandı. Çalışma ilaçlarının son uygulamasından 24 saat sonra fareler sakrifiye edildi. Elde edilen akciğer örneklerinin histolojik özellikleri, ışık ve elektron mikroskopisi kullanılarak değerlendirildi.Bulgular: Grup II (plasebo) ve Grup III (rupatadin 3mg/kg) karşılaştırıldığında aralarında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Grup IV (rupatadin 30 mg/kg), Grup II ile karşılaştırıldığında ise bazal membran kalınlığı, subepitelyal düz kas kalınlığı ve epitel yüksekliği parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı düzelme gözlenmiştir. Grup IV ve Grup V (deksametazon) ile karşılaştırıldığında ise tüm bu parametrelerdeki düzelmenin benzer olduğu bulunmuşturSonuç: Rupatadinin kronik astım fare modelinde bazal membran kalınlığı, subepitelyal düz kas kalınlığı ve epitel yüksekliği parametreleri üzerine etkili olduğu gözlenmiştir. Rupatadinin astımda monoterapide kullanılabilmesi için yapılacak daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.