Non- spesifik bel ağrısı olan ve olmayan yaşlı bireylerde postüral kontrol, denge performansı, mobilite düzeyi, fiziksel aktivite düzeyi, düşme ve düşme korkusunun karşılaştırılması


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2015

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GÜLŞAH ÖZSOY

Danışman: NURSEN İLÇİN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Non-spesifik bel ağrısı olan ve olmayan yaşlı bireylerde postüral kontrol, denge performansı, mobilite düzeyi, fiziksel aktivite düzeyi, düşme ve düşme korkusunun karşılaştırılmasıdır. Yöntem: Araştırmaya non-spesifik bel ağrısı olan 33 (ortalama yaş: 71,60±4,32 yıl), bel ağrısı olmayan 34 (ortalama yaş: 71,58±5,06 yıl) olmak üzere toplamda 67 yaşlı birey katıldı. Hastaların ağrı şiddetleri ve engellilik düzeyleri sırasıyla Visual Analog Skalası ve Oswestry Engellilik İndeksi ile değerlendirildi. Postüral kontrol ve düşme riski Biodex Balance Master SD ile ölçüldü. Katılımcıların denge performansları, mobilite düzeyleri, fiziksel aktivite düzeyleri ve düşme korkuları sırasıyla Fonksiyonel Uzanma Testi (FUT), Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (ZKYT), Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (UAFAA)-Kısa Formu ve Uluslararası Düşme Etkinlik Skalası (UDES) ile değerlendirildi. Bulgular: Statik Postüral Stabilite Testi'nin tüm parametreleri (Genel Stabilite İndeksi (p=0,001), Antreoposterior Stabilite İndeksi (p=0,001), Mediolateral Stabilite İndeksi (p=0,011)) non- spesifik bel ağrılı grupta istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Diğer postüral kontrol testlerinden Dinamik Postüral Stabilite Testi ve Modifiye Klinik Duyu Entegrasyon Testi'nde gruplararası anlamlı farka ulaşılmadı (p >0,05). Non-spesifik bel ağrısı olan grupta, FUT mesafesi (p=0,001), ve UAFAA puanı (p=0,029) istatistiksel olarak düşük iken, ZKYT süresi (p=0,001) ve UDES puanı (p=0,003) istatistiksel olarak yüksekti. Sonuç: Non-spesifik bel ağrılı yaşlı bireylerde statik postüral stabilite, denge performansı, mobilite düzeyi, fiziksel aktivite düzeyi ve düşme korkusunun etkilendiği bulunmuştur. Yaşlı bireylerde meydana gelen olumsuz değişikliklerin yanında non-spesifik bel ağrısının da dikkate alınarak fizyoterapi programlarının planlanması ve uygulanması önemlidir.