Akademik Veri Yönetim Sistemi
26. Ulusal Çocuk Nörolojisi Kongresi, Antalya, Türkiye, 30 Nisan - 04 Mayıs 2025, ss.33-34, (Özet Bildiri)
Amaç: Bu çalışmada, çocukluk çağının kendini sınırlayan fokal epilepsisi (ÇÇKSFE) tanılı hastalarda ilaca dirençli epilepsi (İDE) gelişimi için risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu retrospektif çalışmada, en az iki yıl süreyle izlenen ÇÇKSFE tanılı hastaların klinik özellikleri analiz edilmiştir. Hastalar, ilaçla kontrol altına alınan ve İDE gelişen grup olarak iki alt gruba ayrılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 115 hastanın medyan yaşı 8 (1,17) idi. Hastaların %9,5’i (n = 11) İDE tanısı aldı. İlaca dirençli epilepsi tanısı alan hastaların %72,7’sinde (n = 8) status epileptikus öyküsü mevcutken, İDE gelişmeyen grupta bu oran %24 (n=25) olarak saptandı (p <0,01). Nöbet esnasında gözlerde zorlu versiyon, İDE gelişen 11 hastanın 10’unda (%90,9) görülürken, ilaca duyarlı 104 hastanın 41’inde (%39,4) gözlendi (p=0,002). İlk nöbet süresi, İDE gelişen grupta, ilaçla kontrol altına alınan gruba kıyasla anlamlı derecede daha uzun bulundu (p = 0,005). Psikiyatrik hastalık varlığı (p <0,001), Todd paralizisi (p = 0,024) ve non-konvulsif status epileptikus gelişimi (p <0,001), İDE gelişen grupta anlamlı olarak daha yüksek oranda saptandı (Tablo 1). Nöbet süresi ile İDE gelişim riski açısından yapılan ROC analizinde, testin ayırt edici gücü istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Beş dakikalık nöbet süresinin negatif prediktif değeri %97,2 olarak saptanmıştır (Resim 1)
Sonuç: Bu çalışmada, status epileptikus varlığı, nöbet sırasında gözlerde zorlu versiyon, nöbet sonrası Todd paralizisi ve psikiyatrik hastalık öyküsünün, İDE gelişme riskini artırdığı saptanmıştır. Ayrıca, ilk nöbet süresinin 5 dakikanın üzerinde olması, ilaca direnç gelişimi açısından risk faktörü olarak bulunmuştur.