Pediatric Emergency Department Visits Related to Home Accident in the Era of COVID-19 Pandemic


Creative Commons License

Er A., Kahraman Çetin B., Ulusoy E., Akgül F., Günay İ., Apa H.

Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi, vol.10, no.2, pp.84-89, 2023 (Peer-Reviewed Journal)

Abstract

Introduction: The Coronavirus disease-2019 pandemic has been caused several physical, mental and psychosocial problems alongside being a respiratory system infection. During pandemic, children were forced to stay at home as a preventative measure. Thus, we aimed to assess the number and characteristics of home accident-related visits in a pediatric emergency department during the pandemic.

Methods: This cross-sectional study included all children aged under 18 years who admitted with home accident in two curfew periods and the corresponding periods of previous year. Demographic and clinical data was consisted of age, gender, admission time, time elapsed between accident and pediatric emergency department admission, type of home accident, medical and surgical interventions, length of stay in pediatric emergency department, hospitalization, or intensive care unit admission and mortality. The data of curfew periods was compared with its control periods by using Mann- Whitney U test, t-test or chi-square. The statistical significance was defined as p≤0.05.

Results: We enrolled 744 patients. There was no significant difference in age, gender, time elapsed from the accident, ratio of hospitalization between curfew and control periods. The proportions of home accidents among all admissions were higher in two curfew periods (p=0.001 and p<0.001). The ratio of poisoning and foreign body ingestions was increased during both two curfew periods (0.7% vs. 0.3%, p=0.001 and 0.7% vs. 0.1%, p<0.001 for poisoning; 0.4% vs. 0.1%, p<0.001 and 0.8% vs. 0.1%, p<0.001 for foreign body ingestion) and the ratio of trauma was increased in the curfew-2 period (1.2% vs. 0.3%, p<0.001).

Conclusion: We suggested a higher ratio of home accidents especially poisoning and foreign body ingestions in curfew period.

Giriş: Koronavirüs hastalığı-2019, bir solunum sistemi enfeksiyonu olmasının yanı sıra çok sayıda fiziksel, zihinsel ve psikososyal problemlere yol açmaktadır. Pandemi süresince koruyucu önlem olarak çocuklar evlerinde kalmak zorunda bırakılmıştır. Bu nedenle pandemi süresince ev kazası nedenli çocuk acil servis başvurularının sayısını ve özelliklerini değerlendirmeyi amaçladık.

Yöntemler: Bu kesitsel çalışmaya sokağa çıkma yasağının olduğu iki periyod ve bu periyodların bir önceki yıl karşılıklarında ev kazası nedeniyle başvuran 18 yaş altı çocuklar dahil edildi. Demografik ve klinik veriler yaş, cinsiyet, başvuru zamanı, çocuk acile başvuruya kadar geçen süre, ev kazasının türü, tıbbi ve cerrahi müdahaleler, acil serviste kalış süresi, hastaneye ya da yoğun bakıma yatış ve mortaliteyi içermekteydi. Sokağa çıkma yasağı periyodlarına ait veriler bir önceki yıl kontrol periyod ile karşılaştırılırken Mann-Whitney U testi, t-testi ya da ki-kare testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık p≤0,05 olarak kabul edildi.

Bulgular: Çalışmaya 744 hasta alındı. Sokağa çıkma yasağı periyodları ve kontrol periyodlar arasında yaş, cinsiyet, kazadan sonra geçen süre, hastaneye yatış oranları açısından anlamlı fark saptanmadı. Her iki sokağa çıkma yasağı periyodunda ev kazalarının tüm hastalara oranı kontrol periyoda göre anlamlı olarak yüksekti (p=0,001 vs. p<0,001). Her iki sokağa çıkma yasağı süresince zehirlenme ve gastrointestinal sistemde yabancı cisim oranlarında artış saptandı (%0,7 vs. %0,3, p=0,001; %0,7 vs. %0,1, p<0,001 zehirlenme için %0,4 vs. %0,1, p<0,001 vs. %0,8 vs. %0,1, p<0,001 gastrointesinal sistemde yabancı cisim için). Travma oranının ise ikinci sokağa çıkma yasağı periyodunda arttığı görüldü (%1,2 vs. %0,3, p<0,001). Sonuç: Çalışmamızda sokağa çıkma yasağı periyolarında ev kazalarının özellikle de gastrointestinal sistemde yabancı cisim ve zehirlenme oranlarının arttığını gösterdik. Bu nedenle pandemi gibi küresel felaketler durumunda sağlık otoriteleri çocuk ve ergenler için daha güvenli bir çevre yaratmak adına koruyucu hizmetler ve sağlık hizmetleri stratejilerini geliştirmelidir.