Eurasian Journal of Veterinary Sciences, cilt.27, sa.4, ss.195-198, 2011 (Hakemli Dergi)
Amaç: Bu çalışma ile özellikle el yazması baytarnamelerde
yer alan mühürlerin incelenmesi ile yazmaların telif (yazılma) ya da tensih edildikten (kopyalandıktan) sonraki yol
haritalarına katkı sağlamak amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma materyalini, farklı kütüphanelerde yer alan 46 baytarnamenin 32’sinde yer alan mühürler, konu ile ilgili Türkçe ve yabancı dildeki yayın ve internet
kaynakları oluşturdu. Türkçe’ye çevirileri yapılan mühürler
dil yönünden Arapça, Farsça ve Türkçe; sahiplik yönünden
vakıf, şahıs, kütüphane mührü olarak ve ayrıca dil ve ait olduğu kişi veya kurum açısından sınıflandırıldı.
Bulgular: İncelenen baytarnamelerin (46), büyük bir bölümünde mühür bulunduğu (32); bu mühürlerin 20’sinin
vakıf, 11’inin kütüphane, 9’unun ise şahıs mührü olduğu;
dil açısından yapılan incelemede 23 mührün Arapça ve 17
mührün ise Türkçe olduğu belirlendi.
Öneri: Yazma eserlerin günümüze ulaşmasında kütüphane ve vakıfların önemli bir sığınak görevi taşıdığı; yazma
eserlerdeki mühürlerin incelenmesi ile bu eserlerin uğrak
ve sığınak yerlerinin yanı sıra katalog bilgilerinin oluşturulmasına da yararlı olunacağı sonucuna varıldı.