Türkiye’de Restoratif Diş Tedavisi Uzmanlık Eğitiminde Tamamlanan Tezlerin İncelenmesi

Güvenç P., Adaş İ., Erten Can S. H., Semenderoğlu A.

6. Çürümeden Koru Sempozyumu, İstanbul, Türkiye, 28 - 30 Nisan 2026, cilt.1, sa.1, ss.250-261, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Cilt numarası: 1
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.250-261
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Türkiye’de Restoratif Diş Tedavisi Uzmanlık Eğitiminde Tamamlanan Tezlerin İncelenmesi: Metodolojik Bir Çalışma

 

1. Pınar Güvenç, 2. İrem Adaş, 3. Hülya Erten, 4. Alp Semenderoğlu

 

Dokuz Eylül Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Restoratif Diş Tedavisi Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye

 

ÖZET

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de Restoratif Diş Tedavisi uzmanlık eğitiminde tamamlanan tezleri incelemek ve belirlenen kriterler doğrultusunda değerlendirmektir.

 

Gereç ve Yöntemler: Türkiye Ulusal Tez Merkezi’nde açık erişime sahip olan ve 2015-2025 yılları arasında Restoratif Diş Tedavisi uzmanlık eğitiminde tamamlanan tezler incelendi. Tezler; üniversite bölgesi, konu, amaç, metodoloji ve danışman akademik unvanına göre değerlendirildi. Veriler SPSS 29.0 (IBM Corp., Armonk, NY, USA) kullanılarak analiz edildi. Tanımlayıcı istatistikler frekans ve yüzde olarak sunuldu. Gruplar arası karşılaştırmalarda ki-kare testi kullanıldı ve anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi.

 

Bulgular: Toplam 351 tez değerlendirildi. En fazla tez 2022 yılında (n=65, %18,5), en az tez ise 2015 yılında (n=15, %4,3) tamamlanmıştır. Tezlerin %56,4’ü kadın, %43,6’sı erkek yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Yıllara göre cinsiyet dağılımı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). En sık çalışılan konular restoratif materyaller (n=121, %34,5) iken, mikrobiyal dental plak ve çürüksüz lezyonlar en az çalışılan konulardır (n=1, %0,3). İn vitro çalışmalar diğer metodolojilere göre anlamlı derecede daha fazladır (%64,4 vs %35,6, p<0,001).

 

Sonuç: Türkiye’de Restoratif Diş Tedavisi uzmanlık tezlerinin ağırlıklı olarak restoratif materyaller ve laboratuvar temelli çalışmalara odaklandığı, klinik ve yüksek kanıt düzeyine sahip çalışmaların ise sınırlı olduğu görülmüştür. Bu durum, lisansüstü eğitimde araştırma konularının çeşitlendirilmesi ve klinik temelli çalışmaların artırılması gerektiğini göstermektedir.