Amlodipin Kullanımıyla İlişkili Nadir Bir Oral Likenoid Reaksiyon: Olgu Sunumu

Güler İ. M., Uzun Saylan B. C.

İZDO 33. ULUSLARARASI BİLİMSEL KONGRE VE SERGİSİ, İzmir, Türkiye, 19 - 22 Kasım 2026, ss.12-13, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İzmir
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.12-13
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Giriş ve Amaç: Oral likenoid lezyonlar, klinik ve histopatolojik özellikleri bakımından oral liken planus ile benzerlik gösteren, sistemik ilaç kullanımı veya kontakt hipersensitivite ile ilişkili olabilen T-lenfosit aracılı kronik inflamatuvar mukozal lezyonlardır. Amlodipin kullanımına bağlı oral likenoid reaksiyonlar literatürde nadiren bildirilmiştir. Bu bildirinin amacı, alveoloplasti sonrasında alveoler kret boyunca persistan eritem ile karakterize olan, amlodipin kullanımıyla ilişkili olduğu düşünülen oral likenoid reaksiyon olgusunun tanısal yaklaşımını ve multidisipliner tedavi yönetimini sunmaktır.

Olgu Sunumu: Sistemik anamnezinde tip 2 diyabet, gut ve hipertansiyon bulunan 58 yaşındaki kadın hastanın iki yıldır düzenli olarak amlodipin (Norvasc) kullandığı, ayrıca metformin, bisoprolol, kolşisin ve allopurinol tedavisi aldığı öğrenildi. Hasta, dört ay önce dış merkezde gerçekleştirilen maksiller dişlerin tamamının cerrahi çekimi ve alveoloplasti işlemi sonrasında alveoler kret boyunca devam eden eritem, hassasiyet ve aralıklı yanma şikâyetleriyle kliniğimize başvurdu. Etkilenen alveoler kret bölgesinden insizyonel biyopsi alınırken, otoimmün vezikülobüllöz hastalıkların ayırıcı tanısına katkı sağlamak amacıyla sağ labial mukozadan direkt immünofloresan (DİF) inceleme için ikinci bir biyopsi gerçekleştirildi. Postoperatif takipte biyopsi alanında komplikasyonsuz tam epitelizasyon sağlandığı, buna karşın biyopsi uygulanmayan alveoler kret bölgelerinde eritemli lezyonların devam ettiği gözlendi. Histopatolojik incelemede bazal epitel tabakası boyunca bant benzeri likenoid lenfositik infiltrasyon saptandı. DİF incelemesinde IgG, IgA, IgM, C3 ve fibrinojen birikimi izlenmedi. Klinik ve histopatolojik bulgular doğrultusunda hasta dermatoloji kliniğine konsülte edildi. Amlodipin ile ilişkili oral likenoid reaksiyon tanısı ön planda değerlendirilerek kardiyoloji ve dermatoloji iş birliğiyle amlodipin tedavisi sonlandırıldı ve yerine valsartan (Tensart) başlandı. Eş zamanlı olarak hidroksiklorokin (Plaquenil) tedavisi eklendi. İki aylık takip sonunda oral lezyonların tamamen gerilediği gözlendi.

Sonuç: Oral cerrahi girişimler sonrasında persistan eritem ve yanma ile karakterize lezyonların ayırıcı tanısında, lokal yara iyileşmesi komplikasyonlarının yanı sıra ilaç ilişkili oral likenoid reaksiyonlar da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu olguda biyopsi alanında tam epitelizasyon sağlanmasına rağmen biyopsi uygulanmayan bölgelerde lezyonların devam etmesi, persistan mukozal değişikliklerin yalnızca lokal cerrahi yara iyileşmesindeki gecikmeyle açıklanamayabileceğini düşündürmektedir. Histopatolojik değerlendirme, DİF incelemesi ve ayrıntılı ilaç anamnezi tanısal sürece katkı sağlamıştır. Amlodipinin alternatif bir antihipertansif ajanla değiştirilmesi ve eş zamanlı medikal tedavi sonrasında iki ay içerisinde tam klinik gerileme gözlenmesi, multidisipliner yaklaşımın önemini vurgulamaktadır.


Introduction and Aim: Oral lichenoid lesions are T-cell-mediated chronic inflammatory mucosal lesions that clinically and histopathologically resemble oral lichen planus and may be associated with systemic medications or contact hypersensitivity. Amlodipine-associated oral lichenoid reactions are rarely reported. This case report aims to describe the diagnostic approach and multidisciplinary management of a suspected amlodipine-associated oral lichenoid reaction characterized by persistent alveolar ridge erythema following alveoloplasty.


Case Presentation: A 58-year-old woman with type 2 diabetes mellitus, gout, and hypertension presented with persistent erythema, tenderness, and intermittent burning along the maxillary alveolar ridge following surgical extraction of all maxillary teeth and alveoloplasty performed four months earlier. Her medications included amlodipine (Norvasc), used for two years, metformin, bisoprolol, colchicine, and allopurinol. An incisional biopsy was obtained from the affected alveolar ridge, and a second biopsy from the right labial mucosa was performed for direct immunofluorescence (DIF) to aid in excluding autoimmune vesiculobullous diseases. Postoperative follow-up revealed complete epithelialization of the biopsy site, whereas erythematous lesions persisted in non-biopsied areas. Histopathological examination demonstrated a band-like lichenoid lymphocytic infiltrate along the basal epithelial layer. DIF revealed no deposition of IgG, IgA, IgM, C3, or fibrinogen. Based on the clinical and histopathological findings, dermatology consultation was obtained. Amlodipine-associated oral lichenoid reaction was considered the leading diagnosis. Following multidisciplinary evaluation by cardiology and dermatology, amlodipine was discontinued and replaced with valsartan (Tensart), while hydroxychloroquine (Plaquenil) was initiated. Complete resolution of the oral lesions was observed after two months.


Conclusion: Drug-related oral lichenoid reactions should be considered in the differential diagnosis of persistent erythematous lesions following oral surgery. Complete epithelialization of the biopsy site despite persistent lesions elsewhere suggested that the mucosal changes were not solely attributable to delayed wound healing. Histopathological examination, DIF, and medication history supported the diagnosis. Complete clinical resolution following amlodipine substitution and concomitant medical treatment highlights the importance of multidisciplinary management.