Akademik Veri Yönetim Sistemi
Uluslararası Çocuk Diş Hekimleri Derneği 2. Bilimsel Kongresi, İstanbul, Türkiye, 8 - 10 Mayıs 2026, ss.1-2, (Özet Bildiri)
Amaç
Bu olgu sunumunun amacı, komplike kron-kök kırığı bulunan bir çocuk hastada International Association of Dental Traumatology (IADT) 2020 rehberleri doğrultusunda uygulanan endodontik tedavi sonrası gerçekleştirilen kırık diş parçası reataçmanını sunmak ve bu tedavi yaklaşımının estetik, fonksiyonel ve konservatif bir alternatif olarak klinik uygulamadaki yerini vurgulamaktır.
Olgu
11 yaşında, sistemik olarak sağlıklı erkek hasta düşme sonucu ön diş bölgesinde meydana gelen kırık şikâyeti ile travmadan yaklaşık 1,5 saat sonra kliniğimize başvurmuştur. Klinik ve radyografik değerlendirme sonucunda 11 numaralı dişte pulpanın ağız ortamına açık olduğu ve kırık parçanın mobil olduğu komplike kron-kök kırığı tespit edilmiştir. Mobil kırık parçanın uzaklaştırılmasının ardından kırık hattının diş eti altına uzandığı belirlenmiştir. Pulpanın uzun süre ağız ortamına maruz kalması ve subgingival uzanım nedeniyle artmış bakteriyel kontaminasyon riski göz önünde bulundurularak IADT 2020 rehberleri doğrultusunda endodontik tedavi planlanmıştır. Aynı seansta pulpa ekstirpasyonu yapılarak kök kanalına kalsiyum hidroksit yerleştirilmiş, kırık parça reataçmanına olanak sağlamak amacıyla palatinal bölgeden gingivektomi uygulanarak diş eti seviyelenmesi sağlanmıştır. Hasta iki hafta süreyle kalsiyum hidroksit medikasyonu ile takip edildikten sonra kök kanal tedavisi soğuk lateral kondensasyon tekniği ile tamamlanmıştır. Bu süreçte kırık diş parçası serum fizyolojik içerisinde muhafaza edilmiş, reataçman öncesinde diş ve kırık parça üzerinde 45 derecelik bizotaj uygulanmış, mine yüzeyleri %37’lik fosforik asit ile pürüzlendirilmiş ve üç aşamalı adeziv sistem sonrası kırık parça akışkan kompozit rezin ile adapte edilmiştir. Restorasyonun yüzey bitim ve polisaj işlemleri tamamlanarak estetik ve fonksiyonel uyum sağlanmıştır.
Tartışma
Komplike kron-kök kırıkları, pulpa ekspozisyonu ve sıklıkla subgingival uzanım göstermeleri nedeniyle tedavi planlamasında zorluklar içermektedir. IADT 2020 rehberlerine göre bu olgularda endodontik tedavi öncelikli yaklaşım olarak önerilmektedir. Uygun yumuşak doku yönetimi sağlandığında endodontik tedavi sonrası kırık diş parçası reataçmanı; diş dokusunun korunması, estetik ve fonksiyonel rehabilitasyonun sağlanması açısından etkili ve minimal invaziv bir tedavi seçeneği olarak değerlendirilmektedir.
Sonuç
Komplike kron-kök kırıklarında endodontik tedavi sonrası kırık parça reataçmanı estetik ve fonksiyonel rehabilitasyonu sağlayan bir tedavi yaklaşımıdır.
Anahtar Kelimeler: komplike kron-kök kırığı1, dental travma2, kırık parça reataçmanı3
Aim
The aim of this case report is to present the reattachment of a fractured tooth fragment following
endodontic treatment performed in accordance with the International Association of Dental Traumatology
(IADT) 2020 guidelines in a pediatric patient with a complicated crown–root fracture, and to emphasize the clinical relevance of this treatment approach as aesthetic, functional, and conservative alternative.
Case Report
An 11-year-old systemically healthy male patient presented to the pediatric dentistry clinic approximately
1.5 hours following a traumatic injury due to fall, with the chief complaint of a fractured maxillary anterior
tooth. Clinical and radiographic examinations demonstrated a complicated crown–root fracture of tooth 11,
characterized by pulpal exposure to the oral environment and the presence of a mobile coronal fragment.
After removal of the mobile fragment, it was observed that the fracture line extended subgingivally.
Considering the prolonged exposure of the pulp to the oral environment and the increased risk of bacterial
contamination due to the subgingival extension, endodontic treatment was planned in accordance with the
IADT 2020 guidelines. In the same session, pulp extirpation was performed and calcium hydroxide was
placed as intracanal medicament. To facilitate optimal fragment reattachment, gingivectomy was performed to achieve soft tissue recontouring. The patient was followed for two weeks with calcium hydroxide medication, after which root canal treatment was completed with cold lateral condensation. During this period, the fractured tooth fragment was stored in saline solution. Prior to reattachment a 45° bevel was prepared on both the tooth and the fragment, enamel surfaces were etched with 37% ortho-phosphoric acid, and a three-step adhesive system was applied. The fragment was then reattached using a flowable composite resin. Finishing and polishing procedures were completed, achieving satisfactory aesthetic and functional outcomes.
Discussion
Complicated crown–root fractures present significant challenges in treatment planning due to the presence of pulpal exposure and their frequent extension into the subgingival region. According to the IADT 2020 guidelines, endodontic treatment is recommended as a primary approach in such cases. When appropriate soft tissue management is achieved, fragment reattachment following endodontic treatment can be considered an effective and minimally invasive treatment option, preserving tooth structure while providing aesthetic and functional rehabilitation.
Conclusion
Fragment reattachment following endodontic treatment in complicated crown–root fractures is a
conservative treatment approach that successfully restores both aesthetic and functional outcomes.
Keywords: complicated crown–root fracture 1 ; dental trauma 2 ; fragment reattachment 3