Akademik Veri Yönetim Sistemi
13. çocuk nefroloji kongresi, Antalya, Türkiye, 10 - 13 Nisan 2025, ss.71, (Özet Bildiri)
Amaç:Alt üriner sistem disfonksiyonu olan çocukların tedavisi standart ve spesifik üroterapiden oluşmaktadır. Standart üroterapi tek başına yetersiz olduğu zaman spesifik üroterapi yöntemlerinden yararlanılır. Spesifik üroterapi multidisipliner yaklaşım gerektirir. Bu tedavi psikolojik destek ve davranış modifikasyonu, biofeedback (BF) ve/veya fizyoterapi gibi spesifik önlemleri içermektedir. Bu çalışmada alt üriner sistem disfonksiyonu olan çocuklarda multikomponent pelvik taban fizyoterapi programının (MPTFP ) etkinliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem:Pediatrik Nefroloji polikliniğinden alt üriner sistem disfonksiyonu tanısı almış ve pelvik taban fizyoterapisine yönlendirilen ve en az altı ay takip edilen 5-16 yaş arası 21 çocuk hasta çalışmaya dahil edildi. MPTFP, manuel terapi, BF ile pelvik taban kas eğitimi, inkontinans eşlik eden olgularda posterior tibial sinir nöromodülasyonu ve ev programından oluşmaktadır. Tüm hastalar 12 hafta boyunca, haftada bir kez toplam 12 seans fizyoterapist eşliğinde MPTFP aldı ve ayda bir kez olmak üzere toplam altı ay tedaviye devam edildi. Tedavi sürecine uyum, semptom ve egzersiz çizelgesi ile takip edildi. Hastaların demografik özellikleri, MPTFP öncesi ve sonrası işeme ve inkontinans sıklığı, tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu (İYE), kabızlık varlığı, ultrasonografi ile post-voiding rezidü (PVR) karşılaştırmaları yapıldı. Bulgular:Hastaların %86’sı (n=18) kız, %14’ü (n=3) erkekti. Yaş ortalaması 9,23±2,62 yıldı. Ortalama vücut kitle indeksi 17,85±3,59 kg/cm²’di. Hastaların 3’ü (%14) aşırı aktif mesane (AAM), 10’u (%48) disfonksiyonel işeme (Dİ), 2’si (%10) enürezis noktürna, 1’i (%5) giggle inkontinans ve 5’i (%24) Dİ+AAM tanısı almıştı. Hastaların %76’sına kabızlık eşlik ediyordu. İYE geçirenlerin %62’si profilaksi kullanıyordu. Tedavi sonrası kabızlık ve İYE sıklığında anlamlı azalma saptandı (sırası ile 16/5 vs 1/20, p=0.000, 16/5 vs 1/20, p=0.000). Hastaların tedavi öncesi ve sonrası ortalama günlük işeme sıklığı benzerdi (7.07±3.23 sıklık/gün vs 6.59±0.75, p=0,468); ancak inkontinans sıklığı ve PVR tedavi sonrası azalmıştı (sırasıyla 2.03+3.30 vs 0.16±0.74 sıklık/gün, p=0,006; 35.56±32.80 vs 1.47±4.24 ml, p=0,001). Sonuç:MPTFP, işeme disfonksiyonu olan çocuk hastalarda yan etkisi olmayan yaşam kalitesini arttıran bir tedavi yöntemidir. Uzman hekim ve pelvik taban fizyoterapisti eşliğinde planlanan bireyselleştirilmiş neden temelli tedavi programları ile inkontinans, kabızlık ve idrar yolu enfeksiyonu sıklığında belirgin azalma sağlamaktadır.