Kronik HCV enfeksiyonu bulunan hastalarda Paraoksonaz-1 gen polimorfizmi ile tedaviye yanıt arasındaki ilişkinin araştırılması

Kıratlı K., Gül H. C., Artuk C., Kozan S., Öztuna A., Tunca Y., ...Daha Fazla

XII. Ulusal Viral Hepatit Kongresi, Antalya, Türkiye, 26 - 29 Mart 2014, ss.76, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.76
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Bu araştırma ile; kronik hepatit C (KHC) hastalarında paraoksonaz-1 (PON1) polimorfizminin tedavi üzerinde bir etkisinin olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Araştırma KHC tedavisinde tutum belirleme çalışması olarak planlandı. Alınan kan örneklerinden Tıbbi Genetik bölümünde “spin column” yöntemi ile deoksiribonükleikasit (DNA) izolasyonu yapıldı. PON1 enziminin 55 ve 192. gen bölgesi analizinde, Hashemi ve arkadaşları tarafından geliştirilen “Tetra Primer Amplification Refractory Mutation System” (Tetra Primer ARMS) yöntemi kullanıldı. Primer seti aynen kullanılırken, polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) koşullarında ve master miks bileşeni oranlarında bazı küçük modifikasyonlar yapıldı. Bulgular: PON1 polimorfizm analizleri sonucu; tedaviye yanıtlı hastalarda, 55. pozisyonda LL genotipi %44,1, LM genotipi %44,1, MM genotipi %11,8, 192. pozisyonda ise QQ genotipi %55,9, QR genotipi %41,2 ve RR genotipi de %2,9 olarak belirlendi. Kombine genotip analizini incelediğimizde; tek LL/RR genotipi mevcuttu ve tedaviye yanıtlıydı. LL/QQ genotipi ise 8 taneydi ve 7 tanesi (%87,5) tedaviye yanıtlıydı. Polimorfizm ve tedaviye yanıt arasındaki ilişkinin Ki-kare testi sonucu istatiksel olarak anlamlı çıkmazken (p>0,05), mevcut sonuçların klinik tecrübemize göre anlamlı olduğu sonucuna varıldı. Sonuç: Gelecekteki çalışmaların PON1’deki genetik mekanizmaları açıklamaya yönelik olması gerektiğini düşünüyoruz. PON1 polimorfizminin tedavi ile ilişkisinin aydınlatılmasının, KHC enfeksiyonu tedavisinde kullanılan ilaçlar için çok değerli olacağını ve daha geniş hasta gruplarında KHC ve PON1 bağlantısı üzerindeki çalışmaların devam etmesi gerektiğini düşünüyoruz.