Comparison of Anatomical and Functional Outcomes of Intravitreal Aflibercept and Faricimab Treatments in Bilateral Neovascular Age-Related Macular Degeneration

Creative Commons License

Karacabağ K., Devebacak A., Koçak N.

TOD 59. Ulusal Kongre, Antalya, Turkey, 19 - 23 November 2025, pp.1-4, (Summary Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: Antalya
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.1-4
  • Dokuz Eylül University Affiliated: Yes

Abstract

This case report compares the anatomical and visual outcomes of intravitreal aflibercept and faricimab in a 65-year-old woman with bilateral neovascular age-related macular degeneration. Over a 16-month follow-up with monthly OCT and OCT-A evaluations, the aflibercept-treated eye showed improvement in BCVA, subretinal fluid, and PED height. Following the development of subretinal hemorrhage in the fellow eye, treatment was switched to faricimab, resulting in a more rapid and pronounced anatomical and visual improvement. This case suggests that faricimab may offer a strong therapeutic alternative in nAMD, although larger and long-term studies are required to confirm its efficacy and safety.

GİRİŞ VE AMAÇ:Bu olguda, bilateral neovasküler yaşa bağlı makula dejenerasyonu (n-YBMD) tanılı 65 yaşındaki kadın hastada, bir göze uygulanan

aflibersept (Eylea), diğer göze başlanan faricimab (Vabysmo) enjeksiyonlarının anatomik ve görsel yanıtlar açısından karşılaştırmalı olarak

değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

YÖNTEM:Subretinal neovasküler membran (SRNM) tanısıyla izlenen hasta, 16 ay süresince düzenli aylık kontrollerle fundus muayenesi, optik

koherens tomografi (OKT) ve OKT anjiyografi (OKT-A) ile takip edilmiştir.

Olgu sunumu

BULGULAR:Subretinal neovasküler membran (SRNM) tanısıyla izlenen hasta, 16 ay süresince düzenli aylık kontrollerle fundus muayenesi, optik

koherens tomografi (OKT) ve OKT anjiyografi (OKT-A) ile takip edilmiştir. Sağ göze uygulanan aflibersept tedavisi sonrasında en iyi düzeltilmiş

görme keskinliğinde (EİDGK) artış, subretinal sıvı (SRS) ve pigment epiteli dekolmanı (PED) yüksekliğinde azalma izlenmiştir. Takipte sol gözde

gelişen subretinal hemoraji üzerine faricimab tedavisine geçilmiş ve üç doz yükleme tedavisi uygulanmıştır. Faricimab uygulanan gözde EİDGK’de

anlamlı artış, SRS ve PED yüksekliğinde belirgin düzelme elde edilmiştir. Anatomik ve görsel yanıtların, aflibersept uygulanan göze kıyasla daha hızlı

ve daha belirgin olduğu gözlemlenmiştir.

TARTIŞMA VE SONUÇ:Bu olgu, faricimab’ın n-YBMD tedavisinde hem anatomik hem de görsel fonksiyon açısından etkili bir ajan olabileceğini

ortaya koymaktadır. Aynı hastada her iki gözde farklı tedaviyle elde edilen sonuçların karşılaştırılması, faricimab’ın klinik etkinliği açısından dikkat

çekicidir. Faricimab, mevcut anti-VEGF tedavilere alternatif bir seçenek olarak öne çıkmakta olup, etkinliğini ve güvenilirliğini daha net biçimde ortaya

koymak için ileri düzey, geniş örneklemli ve uzun dönemli çalışmalara ihtiyaç vardır.