It is clear that timely and complete transfer of the tax receivable to the treasury directly targets the public interest. However, in the use of the taxation authority, the tax relationship established between the tax creditor and taxpayer and the responsible should not go beyond the scope of legal conformity. Otherwise, the violation of the basic principles of tax law will become inevitable. An example of the framework mentioned so far, embodied in negative nature, is the principle of joint liability regulated in the 3rd and subsequent paragraphs of Article 11 of the Tax Procedure Code No. 213. In order to clarify this determination, the details of responsibility were first tried to be put forward in the study. In doing so, the debates that arise in the doctrines and judicial decisions on the use of the authority granted to administration, the taxation agricultural earnings in income tax and responsibility applied in terms of taxable transaction in value added tax are discussed. Subsequently, the constitutionality of the responsibility, the meaning and scope of which was tried to be determined, was examined and it was argued that, taking into account the decision of the Constitutional Court on a similar issue, the legal regulations that constitute the subject of the study should be canceled if they are brought before the Supreme Court.
Vergi alacağının zamanında ve eksiksiz bir biçimde hazineye intikal ettirilmesinin doğrudan kamu yararını hedef aldığı hususu açıktır. Fakat vergilendirme yetkisinin kullanımıyla vergi alacaklısı ile vergi yükümlüsü ve sorumlusu arasında kurulan vergi ilişkisinde hukuka uygunluk sahası dışına çıkılmaması gerekir. Aksi takdirde vergi hukukunun temel ilkelerinin ihlal edilmesi kaçınılmaz hale gelecektir. Buraya kadar değinilen çerçevenin olumsuz mahiyette somutlaşan bir örneğini 213 sayılı Vergi Usul Kanunu (VUK)’un 11. maddesinin 3. ve devamı fıkralarında düzenlenen müteselsil sorumluluk esası meydana getirmektedir. Bu saptamanın berraklaştırılabilmesi için çalışmada öncelikle sorumluluğun detayları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu yapılırken idareye tanınan yetkinin kullanımı ile gelir vergisinde zirai kazançların vergilendirilmesinde ve katma değer vergisinde vergiye tabi işlemler yönünden tatbik edilen sorumluluğa dair öğreti ve yargı kararlarında beliren tartışmalar ele alınmıştır. Akabinde ise anlam ve kapsamı saptanmaya gayret edilen sorumluluğun Anayasaya uygunluğu irdelenmiş ve Anayasa Mahkemesinin benzer bir konuda verdiği karar da göz önünde bulundurularak çalışma konusunu meydana getiren kanuni düzenlemelerin Yüksek Mahkemenin önüne tekrar getirilmesi halinde iptal edilmesi gerektiği savunulmuştur.
